Gedichten over Albert Camus

Civis Mundi Digitaal #93

door Piet Ransijn

 

 

Albert Camus                                    2020 01 09

Hij was een man met veel gevoel

en streefde naar een hoger doel

vanuit zijn liefde voor het leven

als een inherent gegeven

 

Die liefde delen met de mensen

en een leven zonder onderdrukking

was een van zijn diepste wensen

en gaf hem bezieling en verrukking

 

Zijn leven had ook zonder hoop

een liefdevol en ferm verloop

Zijn werk kwam beter uit de verf

in de opstand tegen onrecht en verderf

 

Onderdrukking van een volk of land

zag hij onverbiddelijk als misstand

Voor alle mensen wilde hij het goede

en ze voor verdorvenheid behoeden

 

 

Dat wij ons als ethisch mens

gedragen was bij hem een diepe wens

Hij werd gemotiveerd door empathie

Had voor vele mensen sympathie

 

Hij bestreed vervreemdende systemen

die de mensen vrijheden ontnemen

die ook vele mensen infecteren*                                            *Zie La peste

en verwerpelijke mores leren

 

Hij was tegen politiek beleid

dat gericht was op geweld en strijd

Revoluties gingen hem te ver

want geweld vond hij unfair

 

Vanuit een diepe verbondenheid

zocht hij steeds naar solidariteit

die anderen niet uitsloot

maar juist kansen bood

 

 

Hij zocht de vreedzame weg

van gesprek en overleg

Als er niet viel te praten

droeg hij het gelaten

 

Wat hij zei in zijn bevlogenheid

was niet altijd goed mogelijk

Zo bleef hij steevast streven

naar een meer rechtvaardig leven

 

Wat hij zag als mogelijk

was in potentie werkelijk

als mensen ervoor zouden gaan

en er samen achter zouden staan

 

Om niet afzijdig te blijven

bleef hij boeken schrijven

Ze zijn vertaald in vele talen

Overal kent men zijn idealen

 

Als schrijver heeft hij het gemaakt

en vele mensen in hun hart geraakt

Overal werd hij gelezen en geëerd

als schrijver en als mens gerespecteerd

 

Een man die zelden heeft verzaakt

om zich te wijden aan zijn taak

en zijn liefde voor het leven

ook aan anderen door te geven

 

 

Een tragisch leven                          2020 01 30 Over het leven van Albert Camus

Het leven is tragisch

vol met tegenstrijdigheden

problemen en onzekerheden

Maar tegelijk ook magisch

 

Vol met mogelijkheden

in een eeuwig heden

dat niet voorbijgaat

als de ziel het lijf verlaat

 

Levens zijn als golven

die hun weg vervolgen

op de grenzeloze zee

met de eindeloze deining mee

 

Waarin levens verschijnen

opgaan en verdwijnen

In een eindeloze deining

vinden levens hun bevrijding

 

Ons diep beleefde wel en wee

wordt uiteindelijk verzwolgen

door de louterende golven

van de eindeloze zee

 

 

Sterren van mijn generatie                        2020 01 26

Bij de herdenking van de dood van Albert Camus, Wim Couwenberg e.a.

 

Sterren van mijn generatie

sterven vroeg of laat

Bekendheid biedt geen vrijbrief

tegen narigheid en nood

en ook niet voor de dood

 

Je hebt het maar voor lief

te nemen al dat ongerief

Ook de dood die vroeg of laat

voor ons de doodsklok slaat

 

Sterren van mijn generatie

raken langzaam uit de gratie

Bekendheid geeft geen zekerheid

want wordt vroeg of laat

vergeten in vergetelheid

 

Toch heeft ieder leven

ook iets moois gegeven

dat anderen is bijgebleven

Geen enkel leven is om niet

 

Alle vreugde en verdriet

dient ons te bevrijden

en te louteren van lijden

Het komt tenslotte in je leven

aan op wat je hebt gegeven

 

Wat we doen werkt door

en dient wel ergens voor

Alles heeft een werking

en een zekere beperking

 

Het dient als onderdeel

van een onbegrijpelijk geheel

een meer omvattend leven

waarin alles voortleeft

en geen grenzen heeft

Als een draad verweven

in een kosmisch leven