Een grote kans op herverkiezing van Trump in november

Civis Mundi Digitaal #93

door Jan de Boer

Gedurende maanden was men ervan overtuigd dat Donald Trump bij de presidentsverkiezingen in november 2020 verslagen zou worden. Had hij niet de verkiezing in 2016 op het nippertje gewonnen? Als slechts een gering aantal  van zijn blanke ontgoochelde kiezers uit Pennsylvanië, Ohio, Wisconsin hem in de steek zouden laten, zou hij immers geen enkele kans meer hebben? Men geloofde daar heilig in na de tussentijdse verkiezingen in 2018 die in deze regio’s een onbetwistbare zege voor de Democraten opleverde.

Maar toch……..De Amerikaanse economie draait op volle toeren, de werkloosheid is lager dan ooit en Wall Street hoger dan ooit. Natuurlijk zal dat allemaal eindigen met een gigantisch begrotingstekort bij een nu reeds duidelijke vermindering van industriële investeringen. Maar hoe dan ook, de voorspelde recessie in 2019 vond niet plaats en de handelsoorlogen hebben meer de geesten en de rest van de wereld getroffen dan de Amerikaanse economie. De meest lage salarissen zijn wat opgetrokken, voldoende om geen gemor van ontevredenen tegen de groei van ongelijkheid te laten ontstaan.

Donald Trump heeft zich in slagorde opgesteld: de wapenstilstand inzake de handel met China, Mexico en Canada ( die de zorgen van de « farmers » van de Mid-West verlicht) en omlaag gestelde rentetarieven door de FED zijn gunstig voor zijn campagne. Daarbij kan nog aan toegevoegd worden dat de « impeachment » geen invoed heeft op zijn kiezers en dat de Iraanse crisis in de ogen van zijn aanhangers een overwinning van hun Trump is.

Daar tegenover staat de puzzel voor de Democraten.  Zij hebben het voordeel dat zij onderwerpen aansnijden die Amerika belangrijk vindt: gezondheidszorg  voor iedereen, de exorbitant hoge studiekosten, wapencontrole, en de klimaatopwarming. Een eerste optie is een links progressieve « revolutie ». Dat is niet onmogelijk want de Verenigde Staten hebben zoiets al eerder gekend. Onder Theodoor Roosevelt (1901-1909) tegenover de monopolies in het begin van de 20ste eeuw, onder Franklin Roosevelt (1933-1945) met de « New Deal «, onder Lyndon Johnson (1963-1969) voor burgerlijke rechten. Maar kan men er in slagen zo’n schijnbare revolutie te ontketenen?  De zich socialist noemende Bernie Sanders gelooft daar heilig in. Met zijn in de peilingen aangegeven 21 procent van de stemmen bij de voorverkiezingen van de Democratische partij, probeert hij Elizabeth Warren met haar 14 procent te marginaliseren. Deze senator van Massachuchetts lijkt geschikt te zijn voor de functie van president, maar valt terug in de peilingen - overigens zonder af te gaan - sinds zij in de val liep met « Franse ideeën »: een belasting van 6 procent op vermogens boven een miljard dollar om een verplichte overheidsverzekering te financieren. Zij temperde haar voorstellen nadat Bill Gates zijn steun aan haar had opgezegd, om de volgens de peilingen verloren stemmen weer terug te winnen.

In het centrum van de Democratische partij  blijven over de vroegere vice-president van Obama,  de zeer verouderde Joe Biden (32 procent), Pete Buttigieg, de jonge burgemeester  van een kleine stad in de Midwest (9 procent) , Michael Bloomberg, de steenrijke vroegere burgemeester van New York (9 procent). Volgens mevrouw Warren is hun doel de terugkeer naar «  business as usual » zoals in de tijd van Obama. Hoe dan te hopen dat de Democraten de presidentverkiezingen van Trump winnen?

Kort gezegd, het landschap is behoorlijk mistig en de Democratische Conventie van Milwaukee in juli kan erg ingewikkeld worden als de kiezers daar niet snel een keuze maken tussen de concurrenten. Dat doet mij denken aan de meest onwaarschijnlijke Conventie in 1924. De kiezers konden toen geen keuze maken tussen twee kandidaten: een katholieke tegenstander van de alcoholische « drooglegging » uit New York en een protestantse advocaat en voorstander van de « drooglegging » uit Tennessee die gesteund werd door de Ku Klux Klan. Zo werd na 103 stemmingen ten einde raad een derde schurk, John W. Davis , als presidentskandidaat gekozen die vervolgens de presidentsverkiezingen verloor ……