Corsica op weg maar naar waarheen?

Civis Mundi Digitaal #52

door Jan de Boer

Corsica is nu verdeeld in twee departementen. Op 1 januari 2018 worden deze twee departementen samengevoegd tot één Corsica, een "collectivité territoriale unique" (CUT). Dit op verzoek van de meerderheid van de Corsicaanse gekozenen in het kader van de Wet op de "nouvelle organisation territoriale de la République" van 2015. Op 3 en 10 december 2017 worden verkiezingen gehouden die bepalen wie dit Corsica gaat regeren. En naar een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid

zullen dat de Corsicaanse nationalisten - een verbond van een twee nationalistische politieke partijen van "autonomistes" en "indépendantistes " -zijn die de meerderheid van de 63 zetels in het parlement zullen halen. Dat geeft bij velen aanleiding tot wilde fantasieën. Een officieel referendum liet zien dat de overgrote meerderheid van de Corsicanen vandaag de dag geen politiek proces willen hebben dat leidt naar onafhankelijkheid en een breuk met de Franse Staat. De leider van de "autonomistes", Simeoni, laat weten dat onafhankelijkheid niet op de agenda staat en de leider van de "indépendantistes", Talamoni, zegt "Wij willen meer autonomie, in het akkoord met de "autonomistes" is er geen ruimte voor een proces in de komende tien jaar dat naar onafhankelijkheid leidt". Beide partijen willen wel een eigen Corsicaans belastingstelsel als toonbeeld van een eigen regering op Corsica. De gematigde woorden van beide partijen nemen de onrust bij de andere politieke partijen niet weg. Zij vrezen dat wanneer de nationalisten eenmaal aan de macht zijn, dat dan ook de mars naar onafhankelijkheid wordt ingezet. De burgemeester van Ajaccio, Marecangeli en lid van de rechtse partij Les Républicains, laat weten dat er voor hem een duidelijke grens is: "Corsica heeft geen toekomst buiten de Franse Republiek". En daar kon hij wel eens gelijk in hebben, want Corsica met zijn 300.000 inwoners is volledig afhankelijk van extra financiering door de Franse Staat en van Europese subsidies waar nogal eens mee gefraudeerd wordt.

 

Bij de overwinning bij de verkiezingen van de Corsicaanse nationalisten in 2015 en de verklaring van de FLNC- de gewapende tak van de nationalistische beweging - dat voortaan afgezien zou worden van gewapend geweld, gaf hoop op het einde van het nationalistisch geweld dat 40 jaar het eiland in zijn greep had. Te vroeg gejuicht want er is weer sprake van een gewapende radicalisering van jongeren die zich afgescheiden hebben van de nationalistische partijen. Het aantal aanslagen op banken en overheidsinstellingen neemt weer fors toe mee als gevolg van de arrestatie van drie nationalistische studenten wegens de onlusten en vernielingen in oktober 2016 in de plaats Bastia tijdens manifestaties van studentenvakbonden. Eén van hen, Nicolas Battini, verklaarde dat zijn aanval met een auto als stormram op een overheidsgebouw gezien moest worden in het licht van een hernieuwd Corsicaans nationalisme. Daarmee is hij " een lichtend voorbeeld" geworden voor heel veel jongeren op Corsica. Vertegenwoordigers van de voetbalclub Bastia spelen hierbij een niet te onderschatten rol. " Een deel van de Corsicaanse jeugd radicaliseert en traint als guerrilla-strijders in het stadion van Bastia, daarbij gesteund door volwassenen die de vlam van een radicaal nationalisme hoog willen houden om zo het idee te cultiveren van een Corsica als slachtoffer van een koloniale staat", aldus justitie. Twee leden van de voetbalclub Bastia werden aangehouden voor de vervaardiging van explosieven. De vraag is nu hoe groot de invloed van deze politieke formatie van extremistische jongeren op de bestaande nationalistische partijen zal zijn.

 

De verwevenheid van criminaliteit en het publieke domein- zowel wat betreft de economie als het ( nationalistische ) bestuur op Corsica speelt hier ook een grote rol. De Corsicaanse maffia heeft grote invloed op openbare bestedingen en het beheer van grond. Misbruik van fondsen, afpersingen van middenstanders en grotere zakenlieden zijn aan de orde van de dag. Lokale gezagsdragers worden door de maffia bedreigd als zij niet op de eisen van de criminelen ingaan met als gevolg vrijwillige of afgedwongen politieke medewerking. Vereffening van onderlinge verschillen en ruzies op Corsica kost het leven dan ook van drie maal zoveel mensen als in de Provence en de Côte d’Azur. De invloed van de Corsicaanse maffia moet niet onderschat worden. Zij heeft zich overal genesteld, niet alleen in Spanje, maar ook in Afrika en Zuid-Amerika: in de casino’s van Porto Rico, in de hotels van Panama en Honduras, en in de drugshandel van de Dominicaanse Republiek. Een vergrote autonomie en zeker een onafhankelijk Corsica zou de maffia wel eens heel goed in de kaart kunnen spelen.

De verkiezingen in december zijn net zo belangrijk voor de Corsicanen als voor de centrale macht. Corsica gaat een beslissende nieuwe fase in op weg naar autonomie. Het voorbeeld van Catalonië toont aan dat de wijze waarop onderhandeld wordt, op de lange termijn de relaties met de Franse Republiek gaat bepalen.