Dimensies van bewustzijn
Deel 1: Een nieuw bewustzijn komt aan het licht

Civis Mundi Digitaal #101

door Piet Ransijn

Bespreking van: Bernadette von Dreien, Christina: Tweeling als licht geboren. Eeserveen, Uitg. Akasha, 2019, 4e druk.

 

 

Inleiding en aanleiding

Door een vriend, een antropoloog met wie ik heb samengewerkt, en zijn vrouw werd ik attent gemaakt op de drie boeken van en over het Zwitserse meisje Christina von Dreien. Het boek zag ik ook bij kennissen, die er nogal enthousiast over waren. De eerste twee boeken zijn geschreven door moeder Bernadette von Dreien en gaan over Christina’s jeugd en adolescentietijd. Het derde boek bestaat uit een  compilatie van eigen geschriften van Christina. De boeken zijn bestsellers. In Zwitserde media wordt gesproken van een hype, die door velen wordt omhelst door anderen kritisch bejegend. Ze trekt inmiddels volle zalen met fikse toegangsprijzen, die haar armslag geven voor “constructieve projecten en netwerken” op het gebied van onderwijs, milieu, gezondheid, toekomstige samenlevingsvormen en maatschappelijke orde (zie boek 2 Het visioen over het goede, p 244-53, 329). Wat is het opmerkelijke van dit meisje, aan wie al drie bestsellers zijn gewijd?

Je zou haar kunnen karakteriseren als een hooggevoelig kind dat mogelijk van nature kosmisch bewustzijn of eenheidsbewustzijn ervaart of daarvan kenmerken laat zien. Door haar hoge sensitiviteit zou zij beschikken zij over paranormale vermogens en/of buitenzintuiglijke waarneming (extrasensory perception ESP). Er zijn mensen die het bestaan van dergelijke ervaringen ontkennen of betwijfelen. Toch zou het met name bij kinderen nogal eens voorkomen. Die zien soms dingen, die ouderen niet meer kunnen zien, maar niet louter zijn toe te schrijven aan fantasie (zie o.m. Berend Jager, Het intuïtieve kind). Het is niet nodig om ze dan medicijnen te geven, omdat ze waandenkbeelden zouden hebben. Het ziet er naar uit dat Christina een hoogsensitief kind is. Daarom eerst iets over dat onderwerp. Of ze ook hoogbegaafd is, laat ik in het midden. Dat wordt soms al gauw gezegd en ik heb me daarin niet verdiept. Het bleek niet uit haar schoolprestaties. Ze gaf volgens haar moeder wel blijk van bijzondere vermogens, zoals deze vaker worden gerapporteerd bij hoogsensitieve kinderen.

 

Hooggevoelige kinderen

Jaren geleden hoorde ik van een therapeut op een symposium over spiritualiteit in het onderwijs dat hooggevoelige kinderen onnodig werden gedrogeerd. Dat raakte mij dat onaangenaam als vader van vier sensitieve kinderen. “Als ik hieraan iets kan doen, dan zal ik dat niet niet laten,” heb ik me toen voorgenomen. Niet lang daarna ontmoette ik rond 1998 bij een voorlichtingsdag voor scholen Berend Jager, leraar Nederlands, medeoprichter en voorzitter van het Platform Nieuwetijdskinderen en auteur van je Het intuïtieve kind. Voor het eerst  vernam ik iets over nieuwetijdskinderen. We wisselden adressen en literatuur uit. Ik was toen werkzaam bij het onderwijsprogramma Leefstijl voor jongeren, sociaal-emotionele vaardigheden. Daarnaast werkte ik op een Hogeschool als docent sociologie en keuzemodulen bij de opleiding Sociaalpedagogische Hulpverlening (SPH).

Niet lang daarna had ik een functioneringsgesprek met de opleidingscoördinator. Hij vroeg of ik een keuzemodule kon ontwikkelen. Toen vertelde ik iets over nieuwetijdskinderen. “OK”, zei hij, “dan ga jij een module over nieuwetijdskinderen geven,” alsof het een voldongen feit was. Het leek me wel een interessante uitdaging. Ik wist er alleen nog haast niets van. “Hoe lossen we dit op?” vroeg ik me af. Door gebruik te maken van een regeling voor gastdocenten om samen met Berend Jager de Keuzemodule Hoogsensitieve kinderen te ontwikkelen. Deze module heb ik een jaar of twaalf een of meer keren per jaar gegeven voor geïnteresseerde studenten. Ze schreven daarbij werkstukken over samenhangende onderwerpen, bijv. paranormale ervaringen (met name bij kinderen). Er waren ook studenten, die dergelijke ervaringen met mij deelden. Deze inleiding is bedoeld als een soort kader, waarin dergelijke ervaringen zijn te plaatsen, ook die van Christina. Zulke ervaringen worden vaak niet adequaat begrepen en als fantasie beschouwd. Dat ligt voor de hand, omdat ze vaak wel vaak vermengd worden met fantasie.  Daar valt veel meer over te zeggen, maar dat is hier niet het thema. Rond 2000 heb ik alle boeken over hoogsensitiviteit en nieuwetijdskinderen verzameld. Na enige try-outs viel de keuze op Hooggevoeligheid als gave en opgave van de Zwitser-Nederlandse journaliste Susan Marletta-Hart, dat meer toegankelijk vond dan de boeken van Elaine Aron, die als pionier op dit gebied geldt

 

Onderzoek naar hoogsensitiviteit

Ruim twintig jaar na de publicaties van Berend Jager en Elaine Aron (Hoogsensitieve personen), die het begrip hoogsensitiviteit lanceerde en haar onderzoek al in 1991 begon, komt eindelijk meer wetenschappelijk onderzoek op gang. Is er bij wetenschappers soms enige reserve ten opzichte van zaken die als alternatief worden beschouwd, maar waar we niettemin moeilijk omheen kunnen? Ontkennen, negeren en verwerpen van wat alternatief is, is een veel voorkomende bezigheid. In de NRC verscheen vorig jaar een artikel over onderzoek naar hooggevoeligheid. (https://www.nrc.nl › 2019/10/03 › https://www.nrc.nl/nieuws/2019/10/03/misschien-ben-je-een-orchidee-a3975402 Het is nog weinig onderzocht, wat weten we van hoogsensitiviteit?)

Het lijkt of de titel het verschijnsel in het absurde trekt. De NRC webwinkel bood echter eerder een boek aan over hoogevoeligheid.  https://nrcwebwinkel.nl › lichter-leven-de-kracht-van-hooggevoeligheid. Het artikel verwijst o.m. naar  onderzoek aan de Radboud Universiteit [1In de Volkskrant verscheen in 2018 een artikel over hooggevoeligheid. Hoogsensitief zijn: bestaat dat echt of ben je gewoon overdreven emotioneel? https://www.volkskrant.nl › wetenschap. Hoewel artikelen in kwaliteitskranten spaarzaam zijn, verschijnen er veel boeken en publicaties over het onderwerp. Hooggevoeligheid wordt door veel mensen in toenemende mate herkend. De term nieuwetijdskinderen van Berend Jager en zijn platform, later stichting, komt ongeveer overeen met het begrip hoogsensitieve kinderen, maar de eerste term heeft een minder wetenschappelijke en meer esoterische lading. Bij Christina lijkt meer aan de hand dan alleen hooggevoeligheid, zoals we zullen zien.

 

Christina in haar natuurlijke omgeving https://www.youtube.com/watch?v=xlhl36VTLIs

 

De tweeling

Het eerste boek over Christina: Tweeling als licht geboren gaat over de jeugd van een paranormaal begaafd Zwisers meisje. Moeder Bernadette schrijft dat zij eerst meende  dat een individu weinig invloed heeft op onze planeet en dat veranderingen vooral moeten komen van regeringen en instanties. Haar dochter Christina heeft haar een ander perspectief gegeven vanuit “een bewustzijn van eenheidsrealiteit en... liefdevolle omgang met elk wezen waarmee ze in aanraking komt... Christina houdt zich bezig met complexe vraagstukken op het gebied van filosofie, kosmologie, kwantumfysica, antropologie, astronomie en astrobiologie, mythologie en economie, evenals sociologie, evolutiebiologie, neurobiologe, neuropsychologie en nog heel veel andere wetenschappen. Het kost haar geen moeite om natuurwetenschappelijk en metafysische elementen met elkaar te verbinden met haar multidimensionale begrip van het universum” (p 13). Het is jammer dat er verder geen bronnen en slechts drie auteurs worden vermeld.

Christina laat de wereld een alternatief zien voor de huidige denkmodellen en levensstructuren. “Doordat onze wetenschap is georiënteerd op het driedimensionale, materalistische, heeft bijna iedereen verleerd om natuurlijke toegang tot zijn eigen innerlijk te vinden en een spirituele verbinding te maken met het transcendente. Hierdoor zien mensen de grotere samenhang niet meer... Ze leven afgescheiden van het grote geheel” (p 14). Dit komt overeen met de bevindingen van Heisenberg in Het deel en het geheel. “Bewustzijn is de stuwende kracht van alles wat is geschapen” (p 18). Dat komt in de buurt van de bevindingen van Teilhard de Chardin.

Sinds de Tweede Wereldoorlog zouden er steeds meer kinderen geboren worden met een verruimd bewustzijn, als stuwende kracht die de wereld kan veranderen.

 

 

Gezinsachtergrond en eerste levensjaren

De schrijfster, moeder Bernadette von Dreien (1972) is opgegroeid in een boerengezin in de Zwitserse regio Toggenburg, kanton St Gallen, ten Zuiden van de Bodensee. Ze werkte als doktersassistente en daarna volgde ze een opleiding in complementaire therapie, om precies te zijn: naturheilpraktikerin, richting TEN (Traditionelle Europäische Naturheilkunde). Ze was Zwitsers kampioene lange afstanden lopen: de marathon (1997, 1999), halve marathon (2009), verder crosscountry (2008). Plaats 5 bij de marathon van Amsterdam in 1999. Ze was ook intens betrokken bij het houtbouwbedrijf van haar ex-man. Ze lijkt een vrouw die tegen een stootje kan en van volhouden weet. Dat was wel nodig, gezien wat ze allemaal heeft meegemaakt.

De naam Von Dreien is een pseudoniem naar het gehucht waar ze woont. Het wil ook zeggen dat er drie kinderen in het spel zijn. Christina had namelijk een tweelingzusje Elena, dat als baby is overleden, en heeft een broertje Mario, dat meer aards gericht is: hij is weg van (landbouw)voertuigen. Ze is zich met Elena verbonden bijven voelen. Haar eigenlijke naam is Meier, een veel voorkomdende naam.

De zwangerschap van de tweeling was moeilijk. De meisjes werden drie en een halve maand te vroeg geboren op paasavond 2001. Ze wogen 570 en 600 gram (p 34). Dat Christina overleefde vond een arts een wonder. “Het ziekenhuispersoneel maakte mij erop attent dat zulke extreem vroeggeborenen in staat zijn de fijnste energieën waar te nemen en dat elke vorm van negatieve energie van mij... directe invloed had op de kinderen... Andersom nemen nemen de kinderen op dezelfde manier de positieve emoties en energieën waar... Deze positieve stimuli zijn van groot belang voor de neurale ontwikkeling van vroeggeboren, legden de verpleegkundigen uit” (p 35). De tweeling lag wekenlang in een couveuse op de intensive care. Elena liep een bacterie-infectie op en stierf aan hersenvliesontsteking.

Na vier maanden mocht Christina naar huis. Ze kreeg moedermelk via een neussonde. Ze verdroeg maandenlang geen andere voeding. Toen ze 18 maanden was kon ze lopen en praten, maar had enige motorische achterstand. Ze had veel kwaaltjes, zoals buikkrampen, maar was meestal rustig en tevreden. Najaar 2002 kreeg ze een broertje met wie zij een hechte band heeft. Pas na zes jaar in 2007 leerde ze met grote moeite normaal eten en drinken via de mond.

In 2012, toen Christina 11 jaar was, zijn haar ouders in goed overleg na 20 jaar huwelijk uit elkaar gegaan. Omdat haar moeder zich “innerlijk verder ontwikkelde, veranderden [...haar] prioriteiten en levensdoelen.” De kinderen “wendden snel aan de nieuwe situatie en bleven na de scheiding goed contact houden met hun vader, die in de buurt was blijven wonen” (p 26). De moeder trok zich terug uit het bedrijf van haar ex-man en begon een opleiding alternatieve geneeskunde en complementaire therapie (p 205). Over de vader en de relatie met zijn dochter wordt niets meer vermeld. Dat mis ik als vader van een dochter (en enkele zoons). In het volgende wordt de jeugd van Christina chronologisch en thematisch weergeven, waarbij het boek wordt gevolgd, dat niet systematisch is opgebouwd.

 

  

https://toggenburg.org/de/home.html | Bernadette von Dreien bij de crosscountry

 

Kindertijd en schooltijd

Op school was Christina een rustige, schuchtere leerling, die mensen feilloos aanvoelde. Ze speelde met dieren, planten en stenen en voelde zich erg verbonden met de natuur en met haar broertje, dat haar een keer ‘een heilige’ noemde (p 61). Waarschijnlijk door haar vredelievende karakter.

“Ze werd nergens enthousiaster van dan boeken” (p 62). Verder had ze niets nodig. “Ik heb alles wat ik nodig heb... Christina had en heeft een grote voorliefde voor dieren... Ze redde graag... allerlei slakken, kevers en andere kleine dieren het leven,... durfde alle dieren aan te pakken... Ze was trouwens op geen enkel vlak bang... Christina ging altijd heel liefdevol om met dieren en het leek of ze ermee kon praten” (p 64). Ze las haar konijnen verhaaltjes voor. “Ze had weinig met televisie... Ze pakte meestal een boek... Ze kon zo snel lezen, dat ik het bijna niet kon geloven... Aanvankelijk vooral avonturen- en fantasieverhalen, later steeds meer vakliteratuur op het gebied van de natuurwetenschappen en de mystiek” (p  65).

Ze was gefascineerd door de sterrenhemel en kosmologie. Ze vertelde enthousiast over de kosmos en onbekende planeten, de fysica en de evolutie. Op school was ze terughoudend. Thuis was ze buitengewoon attent, begripvol en liefdevol en gaf blijk van diepzinnige inzichten. Sinds 2015 geeft ze duidelijk blijk van bijzondere kennis en inzichten en van andere vermogens. “Ze benadrukt steeds weer dat wij allemaal het vermogen hebben ons bewustzijn te verruimen.” Ze geeft blijk van “levensvreugde, levenskracht, toewijding, wijsheid,  diepe innerlijke kalmte en allesomvattende liefde [en...] laat zien dat het mogelijk is deze hoogstaande waarden daadwerkelijk consequent in het hier en u te leven” (p 71).

 

Andere bewustzijnstoestanden en realiteitssferen

Als ze dertien jaar is laat Christina steeds duidelijker merken dat zij beschikt over buitenzintuiglijke waarneming (extrasensory perception, ESP). Ze ziet bijv. de aura of uitstraling van personen en ziet en voelt hun gevoelens als emotionele trillingen of vibraties van een ‘bewustzijnsveld’. Dat is een soort vibrerend veld, te vergelijken met elektromagnetisch veld met frequenties van licht en magnetisme. Bewustzijn is een andere, subtielere vorm van licht. Moeder Benadette “werd uitgedaagd zich bezig te houden met bewustzijnstoestanden en realiteitssferen waarvan ik tot dan toe geen flauw idee had” (p 73). Christina ziet ook overleden mensen in andere bewustzijnssferen. Het zijn verschijnselen die bij kinderen frequenter zouden voorkomen dan bij volwassenen. Christina zegt dat ze dergelijke waarnemingen altijd al heeft gehad. Ze is ermee opgegroeid zonder er eerder over te praten. Ze noemt het “fijnstoffelijk waarnemen” van een minder verdichte vorm van materie en energie, die anders is dan “driedimensionaal waarnemen” binnen de ruimtetijd (p 75). “In elke dimensie gelden andere natuurwetten... en andere levenstaken” (p 84). De materie kent specifieke wetten, die niet gelden in een andere bewustzijnsdimensie, bijv. sterven en materieel verval. Christina gaat daar in het boek uitvoerig op in.

De cyclus van leven en dood betekent de overgang van de driedimensionale sfeer naar de fijnstoffelijke sfeer en weer terug bij een nieuwe geboorte. Christina voelt zich levenslang sterk verbonden met haar tweelingzus Elena, die ze dichtbij haar ervaart. Ook dergelijke ervaringen worden in de literatuur beschreven. Sommige (overleden) zielen hebben een begeleidende rol voor hun dierbaren. Dit verklaart wellicht de veelvoorkomende gewoonte van voorouderverering, onder meer in China, Oost-Azië en Afrika. In India heten de voorvaderen de ‘pitri’s’, ze worden met respect bejegend.

Een degelijke begeleiding schijnt vaker voor te komen. ‘Geleid door gene zijde’, luidde de kop van een artikel over de schilder Augustin Lesage. “’Zijn hand werd bij het schildrren geleid door zijn jong gestorven zusje” (NRC Cultureel supplement 13 aug.). Zo waren er meer schilders, zonder enige kunstzinnige opleiding. De expositie over Les peintres et le voix de ‘au-delà in Parijs is aan hen gewijd.  (www.museemaillol.com/fr/esprit-es-tu-peintres-et-voix-dela).

 

Over de ziel

De ziel is geen te lokaliseren orgaan, maar een energetische substantie. “De zielsenergie is in het hele lichaam aanwezig en doordringt het volledig... het sterkst tussen mijn hart en mijn keel,” antwoordt Christina op de vraag: “Hoe moet ik mij de ziel voorstellen?” (p 83). Dit is een klassieke vraag in allerlei religies en filosofieën (Zie bijv. de Indiase Oepanishaden, De anima van Aristoteles en De wetenschap van de geheimen der ziel van Rudolf Steiner).  De ziel bevat volgens Christina informatie. Alle ervaringen zijn erin opgeslagen als in een soort “datachip”. De ziel heeft ook een “zielsplan”, “levensplan” of levenstaak te volbrengen om dingen te leren en te presteren, bepaalde contacten te onderhouden of voor bepaalde anderen te zorgen, talenten te ontwikkelen en niet te begraven.

Het boek is voor een groot deel een dialoog tussen moeder en dochter, afgewisseld met reflecties en beschrijvingen van de moeder die o.m. over de ziel en over god vraagt, begrippen waarmee zij is opgevoed. De persoonlijke godsvoorstelling is aangepast aan de derde dimensie maar representeert volgens Christina een veel grootsere werkelijkheid.

 

‘Kritische analyse van de huidige tijd’

Volgens Christina gaat het bewustzijnsniveau en het energieniveau van de mensheid omhoog van grofstoffelijk naar meer verfijnd, maar niet bij iedereen in dezelfde mate. Het grofstoffelijke, materialistische denken met “een destructief economisch systeem” met zijn “agressieve consumptiecultuur” is aan verandering toe, meent haar moeder. Dat beginnen steeds meer mensen in te zien. Maar machthebbers hebben financieel belang bij het oude wereldbeeld, dat in ideologieën en geloofspatronen is opgeslagen (p 92-93).

De school en de media zouden kinderen conditioneren en manipuleren om zich aan te passen. “Het ego met zijn eenzijdig rationele verstand domineert en richt zich naar de voorgeschreven normen en waarden, en niet naar het eigen innerljke potentieel... Leidinggevende functies...worden bekleed door mensen bij wie het gekunstelde ego en materialistische denk- en handelingsstructuren domineren. Een helder bewustzijn over... hogere kosmische natuurwetten zul je daar tevergeefs zoeken” (p 94). In hoogstaande oude culturen, bijv. het oude India, zou dat wel het geval zijn geweest. (Over het oude China en zie Hans Kuijper). Nodig vindt zij “een nieuwe, holistische en opbouwende visie, gebaseerd op de natuurlijke intelligentie... en verruiming van het bewustzijn”.

“Een overdaad aan prikkels... ongezonde eetgewoonten en een zorgwekkend gebrek aan beweging leidt tot welvaartsziekten” en overbelasting (p 95). Hier spreekt een complementaire therapeut. Het gaat erom meer bewust te leven met hart en ziel vanuit een liefdevolle en “lichtvolle zielskracht” (p 96). We worden geconditioneerd op cijfers, prestaties en “gekunstelde ideeën” (p 99). Niet op het volgen van ons zielsplan en onze levenstaak vanuit intuïtieve “hogere dimensionale kennis”. Er zijn echter steeds meer mensen die de oude patronen vervangen door nieuwe, meer levensbevordelijke principes, die in de toekomst verder gestalte zullen krijgen. Mensen met een ruimer bewustzijn kunnen voor nieuwe doorbraken zorgen.

Ons bestaan kenmerkt zich door polariteit en dualiteit, goed en kwaad, donker en licht. Christina spreekt van “licht en onlicht”. Alles heeft zijn plaats. Het gaat om de balans. “Iets kwaads kan, afhankelijk van je bewustzijn, ook het begin zijn van iets goeds” (p 115). Bij het licht is er vrijheid, de vrije wil wordt gerespecteerd. Bij onlicht is er dwang: je moet. Maar het is afhankelijk van de scheppende energie en kan het niet op zichzelf bestaan zonder licht. Het is zaak ook ‘onlicht’ en negativiteit liefdevol en constructief tegemoet te treden, dan krijgt het de kans om op te lossen. Verzet kan het versterken.

 

Bewustzijnswaarden en -niveaus

Wat betreft kwantumfysica, neuropsychologie en bewustzijnsonderzoek wordt verwezen naar de ‘morfische velden’ van de bioloog Rupert Sheldrake, de astrofysicus Stephen Hawking (Het heelal) en de bewustzijnsonderzoeker David Hawkins naar bewustzijnsniveaus, de LOC (Level Of Consciousness)-waarden van 1-1000). Het is de enige bron waar het boek verder op in gaat. Onder de 200 komen de waarden negatief en belemmerend over. De integriteitsdrempel ligt boven de 200, daar beginnen de positieve waarden en energieën, die groei versterken. David Hawkins probeert  historische figuren in zijn schaal onder te brengen, zoals Bucke en Pearson historische personen hebben geplaatst op het verlichte niveau van kosmisch bewustzijn (boven 700). Zie de artikelen hierover. De bewustzijnswaarden hebben volgens Hawkins ook te maken met de frequenties van de energiecentra of chakra’s, die bepaalde kleuren hebben, te vergelijken met de frequenties van de regenboog. (Iemand kan bijv. rood van woede worden of zich groen en geel ergeren. Dat slaat kennelijk niet alleen op een rood hoofd.)

 

https://spiritueleteksten.nl/algemeen/de-bewustzijnsschaal-van-david-r-hawkins-beschreven-in-power-vs-force/. Het boek gaat in op een vergelijkbaar schema.

 

Basisprincipe

Als het bewustzijnsniveau van de mensen toeneemt, zal het leven en samenleven veranderen. Christina heeft als basisprincipe: “Je zult noch in gedachten, noch in woorden, noch in daden een levend organisme schade toebrengen” (p 126). Ook de aarde geldt als levend organisme. Dit komt overeen met de Tien Geboden, de Gulden Regel en het schadeprincipe van John Stuart Mill. Het verklaart haar liefdevolle omgang met dieren en planten, die zij beschouwt als bezielde wezens. Zij ervaart een “eenheidsrealiteit”, zoals in kosmisch bewustzijn, en minder een “realiteit van afgescheidenheid” (p 129). Er zouden steeds meer kinderen geboren worden met een hoger bewustzijnsniveau, die moeite hebben met benauwende denkstructuren, waarmee het niet mogelijk is de huidige problemen op te lossen. Bijv. het verontreinigende gebruik van fossiele brandstoffen, terwijl er in het universum, ook op aarde, een overmaat van andere energie beschikbaar is, die we kunnen gebruiken als we ons bewustzijn ervoor openen en de belemmeringen ervoor effenen, die door multinationals en andere belanghebbenden in stand worden gehouden.

 

Bewustzijnsdimensies

De boeken van Von Dreien gaan over multidimensionaliteit en de ‘vijfde en hogere dimensies’ zoals dat in het boek heet. Dit complexe begrip vraagt enige toelichting, die in het boek tekort schiet. Ruimte heeft drie dimensies. Tijd wordt beschouwd als de vierde dimensie. De vierde en vijfde dimensie en verder noem ik ‘bewustzijnsdimensies’., Deze term is ontleend aan een overleden oudere vriend, de socioloog prof. Bart Landheer, die boeken over bewustzijn schreef en zijn tijd vooruit was. Bewustzijn heeft verschillende dimensies. Eigenlijk zijn alle dimensies bewustzijnssferen of (frequentie)gebieden (p 149). Misschien enigszins te vergelijken met snaren in de ‘superstring’ veldtheorieën uit de kwantumfysica.

In de eerste dimensie is het bewustzijngebied een lijn, het kan zich alleen op een lijn bewegen. In de tweede dimensie beweegt het zich in een plat vlak, in de derde een driedimensionale ruimte, in de vierde komt daar de tijd bij, dus ruimtetijd. De hogere dimensies onttrekken zich aan de driedimensionale waarneming in het ‘gewone’ waakbewustzijn in de ruimtetijd. Deze dimensies zijn niet tijdruimtelijk meer maar geestelijk en spelen zich af in de bewustzijnssfeer (p 149). Het wordt weleens in ‘energetisch bewustzijn’ genoemd esoterische literatuur, bewustzijn van fijnstoffelijke energie met andere niveaus van waarnemen en bewustzijn, die niet algemeen gebruikelijk zijn. Die niveau’s worden ook wel parallelle werelden genoemd, een begrip dat ook in de kwantumfysica wordt gebruikt (zie Werner Heisenberg, Physics and Philosophy, inleiding van Paul Davies, p xvii).

Gewoonlijk kunnen de meeste mensen alleen grofstoffelijke dingen waarnemen met een bepaalde dichtheid. Radiogolven kunnen we niet waarnemen. Daarvoor hebben we een radio nodig, die deze frequenties in geluidsgolgen kan transformeren. Behalve elektromagnetische frequenties zoals licht en radiogolven zijn er veel meer frequenties die we niet kunnen waarnemen, tenzij we beschikken over buitenzintuiglijke waarnemingsvermogens. Bijv. frequenties van een ‘bewustzijnsveld’: nl. gedachten, gevoelens en andere bewustzijnsinhouden, die vibreren en in principe waarneembaar zijn voor een ander bewustzijn. Daarover is veel meer te vermelden.
Mijn bespreking van het baanbrekende boek van Frederick Myers, The Human Personality, gaat onder meer over ‘het subliminale bewustzijn’, een andere bewustzijnsdimensie. Met dit begrip verklaart hij diverse verschijnselen, die anders moeilijk te verklaren zijn, maar wel empirisch zijn waargenomen en vastgelegd, zoals de dubbele of meervoudige persoonlijkheid, genialiteit, automatisch schrijven en andere motorische en sensorische automatismen, waaronder buitenzintuiglijke waarneming (zie nr 74 https://www.civismundi.nl/?p=artikel&aid=4713 en 75, https://www.civismundi.nl/?p=artikel&aid=4786; https://www.civismundi.nl/?p=artikel&aid=4787).

 

Het zich ontwikkelende bewustzijnsniveau

Onze planeet wordt bevolkt door uiteenlopende mensen met diverse bewustzijnsniveaus van 0 tot 700 in het bovenstaande model van David Hawkins. Verlichte, kosmisch bewuste mensen (boven de 700) zijn nog uitzonderingen. Maar ze zijn er steeds geweest volgens Bucke, Pearson e.a., zie het artikel hierover. Het aantal zou toenemen. Dat is hard nodig, gezien de deplorabele situatie in het aardse milieu, dat nog ver verwijderd is van het goddelijke milieu van Teilhard de Chardin. Een groot aantal mensen zet zich in voor een betere wereld uit verlicht eigenbelang.

Op het zich ontwikkelende niveau van bewustzijn is meer verbonden met het geheel en kent ook een meer verfijnde waarneming. Op dit niveau ziet men meer dan materie en heeft meer oog voor energetische verbindingen. Op hoger niveau ziet het alles als ‘bezield’ of gedragen door een kosmisch bewustzijn, dat alle delen in een geheel verbindt. Die bezieling geldt in het bijzonder voor levende, voelende wezens. Daarom is het belangrijk deze geen schade te doen. De aarde is ook een levend energiesysteem. Dat bracht James Lovelock met zijn Gaia-hypothese reeds naar voren Het concept ‘biosfeer’gaf dit al eerder aan. Het nieuwe bewustzijn heeft daar meer voeling mee en is meer sociaal en ecologisch gericht.

 

Het onderwijs van de toekomst

In het huidige onderwijs is volgens Von Dreien te weinig plaats voor intuïtie. Kinderen raken veeleer de toegang tot hun intuïtie geleidelijk kwijt, mede door de opgedrongen kennis. “Door de huidige manier van leren wordt uitsluitend de linker hersenhelft getraind” (p 179).

Bovendien is er veel stress in het onderwijs. Leerlingen en studenten staan onder druk. Ze moeten voldoendes voor hun toetsen halen. Het onderwijs lijkt op een systeem van conditionering.Het huidige onderwijs is vooral gericht “op de economische eisen van de samenleving” (p 181). Het is een kenniseconomie, die mensen opleidt voor een baan en om geld te verdienen. Het gaat niet om algehele ontplooiing als mens, als geestelijk wezen. Het onderwijs kan echter ook dienen voor maatschappelijke verandering.

Daar valt nog een en ander aan te voegen vanuit mijn onderwijsachtergrond (zie bijlage). Kinderen  zitten teveel. Er is te weinig beweging. “In plaats van buiten in de natuur te zijn, brengen de meeste kinderen elke dag veel zittend in een leslokaal door, wat voor een kind onnatuurlijk is. Op commando wordt er gerekend, geschreven, getekend... Voor spontaniteit, creativiteit... en vrije ontplooiing is nagenoeg geen plek meer. Kinderen zijn van nature leergierig en geïnteresseerd, maar het best leren ze door ondervinding – zonder voorgekauwde concepten en zonder prestatiedruk en controle” (p 183). Von Dreien is een voorstander en beoefenaar van (loop) sport en yoga (p 186, 206).

Verder zijn kinderen erg sociaal gericht en met elkaar bezig. Vandaar het belang van sociaal-emotionele vaardigheden. Het leren van vaardigheden is in het algemeen belangrijker dan kennisoverdracht in een tijd waarin kennis snel is verouderd. “Onderzoekers denken dat in onze jachtige tijd over twintig jaar al ongeveer de helft van de huidige beroepen verdwenen zal zijn” (p 297).  

Actuele kennis kan ook op internet gevonden worden. Het is belangrijk wegwijs te worden in de ontzaglijke hoeveelheid kennis en informatie die beschikbaar is en op ons afkomt. Het vermogen om onderdelen in een zinvol geheel te plaatsen is hierbij van groot belang. Anders kunnen we de weg kwijt raken in de overstelpende hoeveelheid informatie. Verder is het van belang het gehalte en de juistheid van de informatie te kunnen toetsen. In een wereld vol informatievervuiling is dat niet gemakkelijk. De vraag: ‘draagt het bij tot onze menselijke ontplooiing?’, kan daarbij richtinggevend zijn.

Gezondheidsbevorderende, gelukkigmakende educatie met voldoende beweging en afwisseling is heel belangrijk in een wereld waarin kinderen steeds minder buiten spelen en in een ongezonde digitale omgeving opgroeien. Het belangrijkste is wellicht dat het onderwijs mensen dient te ontwikkelen tot volledige mensen, niet tot geconditioneerde produktie- en consumptieslaven die een groot deel van de dag met hun smartphone bezig zijn en er als een plank voor hun hoofd mee rondlopen. Gezien mijn levenslange betrokkenheid bij het onderwijs ben ik zo vrij geweest mijn bevindingen toe tevoegen, die naadloos aansluiten bij die van de Von Dreiens.

 

Voeding en gezondheidszorg

Christina geeft ook voedingstips die ook overeenkomen met wat eerder is geschreven in Civis Mundi: “Hoe meer levensmiddelen bewerkt en verhit zijn, hoe meer toevoegingen erin worden gedaan, en hoe langer het bewaard wordt, hoe slechter de kwaliteit. Daarom is het raadzaam en gezond vooral plantaardige en biologische geteelde producten zo vers mogelijk te eten... Zo weing mogelijk vleesproducten. En zuivel met mate... Net als veel andere hoogsensitieve mensen voelt ook Christina de emoties en het lijden van het gedode dier” (p 193, 192).

Ons lichaam is een energiesysteem dat energie en negatieve entropie put uit voedsel (zie S T Bok in nr. 99). Het genezen van ziekten en instandhouding van de gezondheid omvat energetische processen, die wij zelf kunnen leren sturen met “zelfhelende krachten” (p 200). De huidige medische zorg leunt teveel op medicijnen. Mensen zijn veel meer dan een ‘(bio)chemisch systeem’ dat met chemicaliën in gezond gemaakt kan worden. “Met hoeveel meer mogelijkheden valt onze huidige geneeskunde te verbeteren”? (p 201). Het is van belang in de gezondheidszorg ook plaats te maken voor andere vormen van genezing en deze grondig te bestuderen en “niet te blijven hangen in oude denkpatronen” (p 203). Hierover gaat de artikelenserie over nieuwe wegen in de gezondheidszorg. Het belang van voeding en beweging, yoga, meditatie en natuurbeleving in de buitenlucht dringt steeds meer door.

“Kijk waar deze kennis van het geciviliseerde leven ons heeft gebracht: we staan in alle sectoren van de maatschappij radeloos tegenover de door onszelf gecreëerde puinhoop. Als we blijven denken zoals we nu doen, kunnen we de problemen in de wereld niet oplossen. Het wordt tijd dat er mensen aan het roer komen die anders denken en die de ware natuur van de aarde en de universele samenhang snappen. Mensen die het destructieve in de maatschappij onderkennen en consequent een constructieve koers varen” (p 180). Christina verwacht dat dit gaat gebeuren en een radicale verandering gaat plaatsvinden als de nieuwe generatie kinderen volwassen wordt.

 

Persoonlijke roeping

Christina gaat gewoon naar school, terwijl zich bij haar steeds meer bijzondere paranormale vermogens manifesteren, die zich ook bij andere kinderen voordoen. Ze zegt hierover: “Als ik mijn talenten misbruik, bijv. puur en alleen om ze te showen, worden ze me ontnomen... Ik heb mijn gaven nodig om mijn levensplan te vervullen” (p 214). Ze ziet deze gaven als bijverschijnsel (p 154). Over haar levensplan zegt ze: “Ik ben hier om mensen te helpen een verruimd bewustzijn te krijgen. Mer een verruimde blik zouden de mensen zelf kunnen inzien wat er vandaag de dag niet goed gaat op deze planeet. Dan kunnen ze op elk levensgebied nieuwe oplossingen en perspectieven ontwikkelen die succesvol zijn, ook op de langere termijn. Maar de mensen hebben een vrije wil. Het ligt eraan welke keuzes ze maken” (p 219).

Ze past zich aan het onderwijs, ook al klopt daar lang niet alles. Ze vertelt haar eigen ideeën en ervaringen aan haar moeder en schrijft ze ook op. “Zo rijpt... het besluit om samen met Christina dit boek te schrijven” (p 249). Daarin “wordt het huidige driedimensionale wereldbeeld ter discussie gesteld”. Machthebbers hebben (financieel) belang bij  verouderde patronen en schrikken er niet voor terugdestructieve krachten aan te wenden en “angst en irritatie de wereld in te zenden” (p 264),. “Geld is wereldwijd machtsmiddel nummer één... [en] is ongelijk verdeeld. De rijkste 1 procent bezit meer dan de overige 99 procent samen, en deze kloof... wordt elk jaar groter. De acht meest vermogende superijken bezitten ongeveer evenveel geld als de halve wereldbevolking”. Volgens Christina gaat de rol van geld in de toekomst mogelijk veranderen  (p 253-54).

De tegenstelling van arm en rijk behoort tot de dualiteit tussen licht en ‘onlicht’, positief en negatief, enz. die kenmerkend is voor het (aardse) leven. Daar voorbij is het geheel. Wij kunnen als mensen via ons bewustzijn de verbinding met het geheel herstellen en zo de wereld ‘helen’ op een wezenlijke wijze. Volgens overgeleverde mythologieën en filosofieën vindt er een polarisatie plaats tussen goede en kwade, positieve, levensbevordelijke en negatieve, beschadigende krachten en tendensen. “Het gaat erom dat je het een van het ander leert onderscheiden” (p 259).

“Met oog op de huidige nieuwsberichten... zou je haast denken dat het destructieve sterker aan het worden is... Of vergis ik me? Christina knikt: ‘ja, je vergist je, want het gaat maar om een kleine, maar wel vrijmachtige minderheid. Ze staan momenteel nogal onder druk... De angst om hun machtspositie en dus hun energiebron te verliezen is beduidend groter dan bijv. de angst van de onwetende bevolking voor terreur, oorlog en chaos... Ze wakkeren angst en gruwel aan om zo de collectieve bewustzijnsverruiming tegen te houden... Het is veel beter [dan veroordeling, sancties en tegenacties] om ze niet als vijand te zien en je zodoende niet te verlagen tot hun energieniveau, maar om hen met een neutrale houding constructieve alternatieven aan te bieden, zodat ook zij de mogelijkheid tot transformatie hebben’” (p 263). “Als hebzucht en zucht naar macht en roem de boventoon voeren, wordt het ego vereerd en het uitdragen van bewustzijn en liefde ondermijnd. Zulke systemen zullen zichzelf vernietigen. Echter verandering moet van buiten het systeem komen... van de mensen van de nieuwe tijd” (p 264).

Christina ziet het als haar taak hiertoe bij te dragen naar vermogen(s). Dat geldt ook voor ons, voor wie zich daartoe ook geroepen voelt. Dat kan door zorg te dragen voor ons eigen bewustzijn, onze gezondheid, onze familie, vrienden en kennissen, ons werk, onze omgeving en onze samenleving.

 

Beroepskeuze

Na de school staat Christina voor de keuze van een geschikt beroep. Eerst richten moeder en dochter zich op het boek dat ze schrijven. Ze heeft een brede interesse in allerlei wetenschapsgebieden, maar voldoet niet aan de kwalificaties voor een universitaire opleiding. Ze gaat naar eenberoepskeuzeadviseur die begrip voor haar heeft. Er komt geen specifiek keuze uit. Ze zal haar weg wel vinden. Talenten genoeg. Ze vinden een geschikte, geïnteresseerde en bekwame uitgever en redacteur en gaan met hem in zee, met als voorlopig resultaat al drie boeken, waaruit vele bijeenkomsten zijn voortgekomen. Een gevuld lezingenprogramma dient zich aan. Haar levensplan ontvouwt zich. Aan het eind van het boek vat ze haar levensopdracht samen in drie kernbegrippen: vrijheid, waarheid en liefde. Vrij van afhankelijkheid van negatieve invloeden van bijv. de massamedia en onderdrukkende systemen, en innerlijke vrijheid. Om dwaalsporen te doorzien is opheldering van feiten nodig die verdraaid zijn. Uiteindelijk gaat het erom alles en iedereen met liefde tegemoet te treden, niet met geweld en negativiteit. Want iedere actie heeft een reactie die daarbij aansluit.

In het slotwoord zegt Christina dat de mensheid gaat ontwaken in stappen van een grote transformatie, waarbij een liefdevolle kracht zich meer zal kunnen manifesteren. Zij eindigt met de woorden: “Het zal licht worden!”

 

http://www.govinda.ch/govinda-sortiment/sortiment/christina-band-1.html

 

Nawoord: overeenstemming met andere bronnen

Veel ervaringen en inzichten in het boek zijn ook elders te vinden, bijv. in Indiase geschriften. Maar niet zo eigentijds en leesbaar weergegeven als in deze ontdekkingstocht van moeder Bernadette in het multidimensionale universum van haar dochter. De Autobiografie van een yogi van Yogananda bijv. bevat ook een interessant verslag van de kennismaking met bijzondere vermogens, of de fantastische verhalen in De Meesters van het Verre Oosten van B.T. Spalding, dat minder authentiek overkomt dan de Autobiografie. In de Yogasoetra’s van Patanjali vinden we compacte beschrijvingen van verruimd bewustzijn en bijzondere vermogens (zie nr 76, https://www.civismundi.nl/?p=artikel&aid=4805). Ook in de Bhagavad Gita, de Oepanishaden en andere Indiase geschriften zoals de Purana’s, letterlijk ‘oude verhalen’ met een vaak mythische strekking. In de theosofie is veel Indiase kennis verwerkt en ook in de antroposofie van Rudolf Steiner, die daar deels uit voortkomt. Hij put ook uit westerse en christelijke bronnen, maar vooral uit eigen inzichten. Ook in esoterische scholen zoals het Lectorium Rosicrucianum zijn mogelijk overeenstemmende inzichten te vinden, hoewel ik daarvan minder bekend vanwege de beslotenheid van de scholen.

Kortom, veel van de inzichten en ervaringen van Christina zijn niet nieuw en niet uniek, zoals ze zelf ook te kennen geeft. Maar wel hoogst actueel en relevant voor onze tijd. De verwantschap met Indiase inzichten komt herhaaldelijk naar voren, die weer overeenstemming tonen met Griekse filsofen, zoals Plato. De volgende uitspraken van Heracleitos van Ephese (rond 500 v Chr) lijken toepasselijk: “Ogen en oren zijn slechte getuigen voor mensen met barbarenzielen.” Met andere woorden: met een minder verfijnd bewustzijn is ons waarnemingsvermogen beperkt en vertekend. “De grenzen van de ziel kun je niet kennen al doorvors je elke weg, zo diep is haar grond.” Ons bewustzijn is in wezen grondeloos en grenzeloos, zoals mystici en wijzen door de eeuwen heen hebben vastgesteld.

 

 

Swami Vivekananda, de oprichter van de Ramakrishna Mission, en Yogananda waren de eerste Indiase leraren die naar het Westen kwamen

 

Commentaar

In Zwitserse media wordt Christina geassocieerd met complotdenkers, waar ze mee zou samenwerken. http://www.relinfo.ch/lexikon/theosophie-und-esoterik/esoterik/christina-von-dreien/. Een lichte tendens hiertoe is in dit eerste boek reeds te bespeuren. Voor bovenstaande uitspraken hoef je geen complotdenker te zijn. Deze term wordt al gauw gebruikt om iemand met wie men het niet eens is in diskrediet te brengen.

Verder wordt Christina geassocieerd met esoteriek, zoals theosofie. Oorsponkelijk was dat geheime, verborgen kennis, zoals in de 19e eeuw opnbaar gemaakt is door de omstreden grondlegger van de theosofische beweging, Helena P. Blavatsky in De geheime leer: De synthese van Wetenschap, Religie en Filosofie; Isis ontsluierd: Een sleutel tot de mysteries van oude en moderne wetenschap en religie en andere werken. De titels doen enige overeenstemming vermoeden, maar vragen nadere bestudering. Het is echter eerst zaak de volgende boeken van Christina door te nemen in volgende artikelen.

 

Bijlage

Ik heb ook een bijdrage geleverd tot het meer holistische onderwijs toen ik de kans kreeg een aantal hogeschool keuzemodules te ontwikkelen en te geven. Dit behoort tot het meest vervullende en grensverleggende werk dat ik heb verricht binnen bestaande onderwijsstructuren, die een inhoudelijke aanvulling nodig hebben op het gebied van bewustwording en ontspanning (meditatieve ontspanningoefeningen). Een ontspannen manier van leren werkt effectiever dan een gestresste manier van leren die mensen onder druk zet.

Daarnaast heb ik samen met anderen een onderwijsprogramma op het gebied van sociaal-emotionele vaardigheden, Leefstijl voor jongeren, opgezet, dat door honderden scholen is geimplementeerd. De ontwikkeling van emotionele intelligentie blijkt minstens zo belangrijk voor ons functioneren, geluk en succes in het leven, als cognitieve intelligentie volgens Daniel Goleman en anderen.

Door onderwijsmodules over bewustwording, hooggevoeligheid en spiritualiteit heb ik veel kennis en ervaring verkregen over hooggevoeligheid. Daarnaast heb ik andere keuzemodules ontwikkeld, toen de Hogeschool een soort vrije markt van vraag en aanbod van keuzemodules instelde op de woensdagmiddag als vakoverstijgend onderwijs om studenten verder te laten kijken dan hun vakgebied. De module Bewustwording, meditatie en intuïtie liep het beste, was vaak overvol, later ingekort tot Bewustwording en intuïtie. De bedoeling was behalve ‘kopkennis’, het intellectuele denken, ook het intuïtieve denken, voelen en waarnemen aandacht te geven, waarmee mensen van nature zijn uitgerust. In het onderwijs wordt hieraan echter vrijwel totaal geen aandacht gegeven. Evenmin aan de ontwikkeling van het bewustzijn in bredere zin dan cognitieve kennis, hoewel het bij de brede opleiding SPH ging om ‘hoofd, hart en handen’, niet alleen kennis maar vooral ook vaardigheden in de omgang. Daarnaast heb ik modulen ontwikkeld over loopbaanoriëntatie, spiritualiteit en (zelf)management, oosterse filosofie. Tot de hogeschool bij de zoveelste periodieke reorganisatie, waar het onderwijs aan lijdt, de keuzemodule weer afblies en ik weer sociologie ging geven en afstudeeronderzoeken begeleidde over uiteenlopende onderwerpen.

In het kader van hooggevoeligheid en (spirituele) bewustwording zijn de ervaringen van Christina von Dreien beter te begrijpen. Haar ervaringen sluiten aan bij de beschrijvingen van kosmisch bewustzijn en de andere artikelen in dit nr. Ze gaan echter meer over paranormale ervaringen, die een begeleidend verschijnsel zijn van hoger bewustzijn volgens diverse Indiase en westerse bronnen, zoals de Yogasoetra’s en diverse heiligenlevens, bijv. van Franciscus.

Voor de keuzemodule Hooggevoelige kinderen nodigde ik ook soms gastsprekers uit. O.a. Carla Muisert, die verschillende boeken over nieuwetijdskinderen heeft geschreven en voorzitster was van de gelijknamige stichting. Verder Marjan van Gestel, auteur van Mijn kind ziet meer over een paranomaal gebaafd kind. Deze boeken zijn te beschouwen als een voorbereiding over de boeken van Von Dreien.

 

  1. https://www.ru.nl/donders/research/theme-3-plasticity-memory/research-groups-theme-3/positive-developmental-psychopathology/onderzoek-naar-ervaringen-van-hooggevoelige/; https://www.ru.nl/nieuws-agenda/vm/2018/september/kracht-zwakte-hoog-senstitieve-persoonlijkheid/.
    Literatuur over hoogsensitiviteit/ hoogevoeligheid:
    Elaine Aron, Hoogsensitieve personen, Het hoog sensitieve kind: Help je kinderen op te groeien in een wereld die hen overweldigt
    Marian van den Beuken,  Hooggevoeligheid als uitdaging; Hooggevoeligheid als levenskunst; Hooggevoeligheid als kracht
    Susan Marletta-Hart, Leven met hooggevoeligheid, van opgave naar gave; Leven met hooggevoelige kinderen.
    Er zijn nog veel meer boeken over dit onderwerp en ook over Nieuwtijdskinderen, Millenniumkinderen enz., die ik heb verzameld. Dit volstaat hier als selectie.