Amerika

Civis Mundi Digitaal #121

door Jan de Boer

Cuba: een bijzondere vorm van slavernij
Groenland en de oorlog in Oekraïne

Cuba: een bijzondere vorm van slavernij

 

Honderden Cubanen worden geëxploiteerd op de grote luxe cruiseschepen. En als ze niet van hun « missie » terugkeren dan worden ze voor jaren uit hun land verbannen. Dat is de beschuldiging van Cubaanse organisaties voor de verdediging van de democratie, die sinds 2019 voor de derde keer laten weten dat de regering in Havana professionele Cubanen – in meerderheid artsen maar ook artiesten, sporters, leerkrachten en zeelieden – als « slaven » uitzendt naar het buitenland. Een aanklacht voor « slavernij » betreffende 110 artsen werd in mei 2019 tegen de Cubaanse autoriteiten neergelegd bij het Internationale Strafhof (ICC) in Den Haag en bij de Verenigde Naties (VN) in Genève. Deze artsen, verzekert het document, waren beslist geen vrijwilligers voor de « missies »: een esentieel middel van de Cubaanse diplomatie en de Cubaanse economie. Tot aan negentig procent van hun salaris werd overgemaakt naar Havana en het was hun verboden zonder goedkeuring van Havana te trouwen. In 2020 werden aan deze 110 getuigenissen nog eens 600 toegevoegd. De organisaties « Prisoners Defenders », het « Centre pour l’ouverture et le développement de l’Amérique latine » en de « Union patriotique de Cuba » waarvan de leider José Daniel Ferrer in de gevangenis zit, hebben onlangs aan het ICC en de VN een derde document overgedragen dat deze keer steunt op 1100 getuigenissen. Ongeveer 40.000 professionals-«deserteurs » zouden uit Cuba verbannen zijn en tussen 5000 en 10.000 zouden op dit moment hun kinderen niet meer kunnen terugzien. De tekst levert de getuigenissen van Cubaanse bemanningsleden (keukenpersoneel, schoonmaaksters, technici…) aan boord van de cruiseschepen en onderworpen aan dezelfde regels als de artsen. Deze Cubanen werkten op de boten van de onderneming MSC-Croisières, een filiaal van de van origine Italiaanse MSC met als zetel Genève. Om deze Cubanen aan te kunnen nemen was de MSC verplicht Selecmar, het Staatsagentschap belast met het recruteren en opleiden van zeelieden in Cuba in te schakelen.
Duizenden Cubanen werken op internationale schepen. Selecmar verzekert de regels van de Internationale Arbeidsorganisatie te respecteren, maar volgens de in het document gepubliceerde arbeidscontracten werd 80% van het basissalaris overgemaakt naaar Selecmar. Eén van de getuigenissen: « Ik heb zes maanden achtereen zonder één vrije dag gewerkt met per dag tussen de tien en twaalf uur. Als ik er de overuren, de weekenden, etc. erbij optel dan kreeg ik minder dan 900 euro per maand ».
Volgens het document hadden de gesalarieerden geen enkele bewegingsvrijheid en beschuldigen zij de MCS de regering in Havana wat betreft onderdrukking te steunen. Cubanen werden verhinderd om van boord te gaan. Eén van de getuigenissen: « De purser van de MSC nam bij mijn komst op de boot onmiddellijk mijn paspoort in.Ik vroeg aan mijn collega’s waarom en kreeg het antwoord dat als een Cubaan van een tussenhaven gebruik maakte om te vertrekken, de MSC 10.000 euro moest betalen als compensatie aan de Cubaanse regering. ». Waar deze getuige wel zijn contract tot het einde nakwam, werd hij toch voor acht jaar uit Cuba verbannen. De getuige vreest nu geïdentificeerd te worden met alle gevolgen voor de familie vandien: « Zij kunnen hun werk verliezen en vervolgd worden Al werkend op het cruiseschip heb ik mij rekenschap gegeven dat wij op het eiland gemanipuleerd worden. Cuba is voor mij verleden tijd ».
Ik heb ook nooit kunnen begrijpen dat veel helaas politiek links denkende mensen het dictatoriaal door Fidel Castro en zijn opvolgers bestuurde onderdrukte Cuba als een aards paradijs beschouwden en deels nog beschouwen.

 

Geschreven in april 2022

 

 

Groenland en de oorlog in Oekraïne

 

Groenland met zijn ongeveer 15.000 inwoners tellende hoofdstad Nuuk is paradoxaal genoeg het meest afgelegen en geïsoleerde land op onze planeet en tegelijkertijd één van de meest aan de oorlog in de Oekraïne blootgestelde landen. Allereerst op economisch gebied: de Russische invasie heeft de prijs van grondstoffen zeer fors doen stijgen. Deze tot op recordhoogte gestegen prijzen kunnen een run op mijnen zonder weerga ontketenen op Groenland, het grootste eiland ter wereld met zijn twee miljoen vierkante kilometers dat overdadig gezegend is met hulpbronnen van lood tot ijzer, van titanium tot goud. Deze laatste twee werden tot dusverre niet geëxploiteerd vanwege de hoge winningskosten en de daarmee samenhangende logistieke problemen. De ondergrondse galerijen moeten verwarmd worden om te vermijden dat hoge druk- waterinjecties niet in ijs veranderen, de motoren van de laadschoppen moeten ‘s nachts ook verwarmd worden om de volgende ochtend te kunnen starten. Het isolement van het land compliceert ook alle operaties: in geval van pech moet het minste onderdeeltje duizenden kilometers ver gehaald worden en dat kan weken kosten.
Op dit moment geven de exploratie-ondernemingen miljoenen euros uit om de ondergrond van Groenland in kaart te brengen. Deze gegevens worden verkocht aan ondernemingen die zich willen wagen aan mijn-avonturen. De klimaatopwarming met daarbij technologische vooruitgang en de steeds grotere vraag aan zeldzame aardmetalen doet ondernemingen honger krijgen. De stijgende koersen zouden de industriëlen aan kunnen moedigen om talrijke mijnen op Groenland te openen. De regering staat daar positief tegenover, want het ziet daarmee de mogelijkheid zijn economische onafhankelijkheid te versterken vis-à -vis Denemarken dat jaarlijks de helft van zijn budget ter hoogte van 500 miljoen euro financiert. Er is echter één uitzondering:de winning van uranium is verboden sinds november 2021 uit vrees voor de consequenties voor het milieu, met name het vis-milieu. De visvangst vertegenwoordigt 90% van de export van Groenland.
De oorlog doet ook het geostrategisch belang van Groenland ontwaken. Niet voor niets landden slechts enkele uren na de Russische invasie in de Oekraïne vier Amerikaanse gevechtsvliegtuigen op de landingsbaan van het vliegveld Kangerlussuaq, het grootste vliegveld van Groenland. In Thulé, wat noordelijker op de noord-oost kust beschikken de Amerikanen over een militaire basis die bekend staat als « het oog van de Verenigde Staten op Rusland ». Zijn positie in het midden tussen de twee grootmachten geeft Groenland een belangrijke strategische plaats. Op het einde van de tweede wereldoorlog legden de Amerikanen er een grote landingsbaan aan, bouwden er een ziekenhuis, legden er een wegennet aan en een haven aan zee die twee tot drie maanden per jaar bereikbaar is. De basis beschikt over geavanceerde waarschuwingssystemen tegen raketten en een surveillance-station voor satellieten…
Het staat voor mij vast, dat wij in de toekomst nog veel over Groenland als een bij uitstek belangrijk geostrategisch eiland zullen horen.

 

Geschreven in april 2022