Siberische spiritualiteit
Deel 1: Vrouw in het woud

Civis Mundi Digitaal #145

door Piet Ransijn

 

“De boekenreeks ’De rinkelende dennen van Rusland’ over de Siberische Anastasia heeft miljoenen lezers overal ter wereld een andere kijk op hun leven gegeven. Hen geïnspireerd om hun aangeboren scheppingskracht te benutten, en hen op tastbare wijze laten ervaren wat vrijheid kan betekenen. Anastasia is een jonge vrouw die zonder huis in [het naaldwoud van] de Siberische taiga leeft. Hoewel ze nooit naar een ’echte’ school is geweest, verklaart ze dat ze de inzichten van de westerse wetenschap tamelijk primitief vindt. Voor een wereld in verwarring biedt ze inspiratie, een visie, en haalbare en bevredigende oplossingen in klare taal voor tal van onze gezondheids-, welvaarts-, ecologische en zingevingsproblemen. Bovenal is de reeks een liefdesverhaal. Doorspekt met dialogen die uitdagen om met nieuwe ogen naar de koers van onze eigen levens en onze samenleving te kijken. Het is het begin van een bijzondere relatie met een vrouw die - zonder huis - in volstrekte harmonie met haar omgeving in de taiga woont... Anastasia heeft niet alleen een visie voor de aarde en de mensheid, ze lééft die visie, en in dit eerste boek van deze serie maakt ze Megre deelgenoot.” Aldus beschrijft de uitgever de populaire serie van tien boeken van Vladimir Megre. 

 

De auteur 

Vladimir Megre is in 1950 geboren in Oekraïne en vestigde zich als zakenman in Novosibirsk, de grootste stad van Siberië. Hij dreef handel in Siberië via een aantal boten die de rivier de Ob bevaren. In 1994 zou hij op een reis de mysterieuze vrouw Anastasia hebben ontmoet en hebben kennisgenomen  van haar filosofie over de relatie tussen de mens en natuur, het universum en God en haar ideeën over levensstijl, onderwijs, voeding, spiritualiteit, liefde, familie, seks en de functie van planten. Deze filosofie werd de basis voor genoemde serie bestsellers, gepubliceerd vanaf 1996. Binnen tien jaar werden er 10 miljoen exemplaren verkocht en is de serie vertaald in zo’n 20 talen. 

 De Ob, samen met zijrivier de Irtysj een van de grootste riviersystemen ter wereld (lengte: 5410 km, stroomgebied: 2.430.000 km²). Surgut waar de boot werd afgemeerd ligt op de kaart ongeveer waar het woord Ob staat 

Harmonie met de natuur 

De serie betreft een visie van leven in harmonie met de natuur in een gemeenschap van "familiedomeinen". Dat zijn stukken grond van circa een hectare waarop een familie leeft. De boeken zijn de basis geworden voor een in eerste instantie Russische maar inmiddels ook wereldwijde beweging van landelijke ecodorpen, waarbij voorzien wordt in levensonderhoud en  spiritualiteit, in een combinatie van diepe ecologie en traditionele familiewaarden. Het gaat om  "familiedomeinen" als zelfvoorzienende landgoederen. In juni 2004, acht jaar na de publicatie van het eerste boek, trok een conferentie van de Zoemende Cedersbeweging deelnemers uit 150 ecodorpen uit 48 van de 89 districten in Rusland.

Anastasia en Megre gaan uit van de aangeboren menselijke scheppingskracht en bieden een beeld om een toekomstvisie te verwerkelijken. In dialoog met Megre als intermediair naar de lezers presenteert Anastasia stapsgewijs beelden die alle facetten van het leven bestrijken, van liefde, vrijheid, de bestemming van de mens, tot praktische zaken als opvoeding en onderwijs, voeding en gezondheid, economie en staatsinrichting.

Wíllen we meer technocratie, helpt dit ons vrijer, meer vervuld, gezonder, gelukkiger te zijn? Zijn er misschien andere mogelijkheden? Hebben we eigenlijk wel een beeld hoe een gelukkig leven en een gelukkige beschaving eruit kunnen zien? De serie schetst beelden van een nieuwe, menselijke beschaving, waarin het leven zelf, liefde, vrijheid en vervulling op onze levende planeet Aarde het uitgangspunt zijn. Het begin van een hoopvolle, haalbare toekomst, waarin ruimte is om ons onbenutte menselijke potentieel aan te boren en te leren benutten. 

“Miljoenen lezers wereldwijd hebben zich al laten inspireren door de Anastasia boeken... Jong en oud, uit alle lagen van de samenleving, ongeacht hun politieke, religieuze of anderszins gevarieerde achtergrond. Dat heeft inmiddels geresulteerd in de totstandkoming van ruim 400 nieuwe buurtschappen of dorpen, ook in de Lage Landen... Waar kinderen opgroeien in een natuurlijke, levende omgeving. Waar vogels, bijen, vlinders, insecten en tal van kleine dieren voedsel en onderkomen vinden. Waar de natuur zelf kan herademen, zich kan herstellen, waar frisse lucht, schoon water, hoogwaardig voedsel en geneeskrachtige kruiden rijkelijk voorhanden zijn. Zien we hier de eerste kiemen van een nieuwe beschaving?” (https://schildpadboeken.nl/contents/nl/d4_Anastasia_Vladimir_Megre.html

Megre schrijft in een roman-achtige stijl, een strategie om de initiële weerstand tegen zijn boeken te minimaliseren. De volgende titels zijn vertaald:

  1.  Anastasia 
  2.  De rinkelende dennen van Rusland 
  3. De Ruimte van Liefde 
  4. Schepping 
  5. Wie zijn wij? 
  6. Het Familieboek 
  7. De energie van het leven 
  8. Een nieuwe beschaving I 
  9. Een nieuwe beschaving II - Liefdesriten
  10. Vertellingen uit de toekomst 

Eerdere titel van de serie

De ontmoeting

Megre ontmoet op een reis met zijn schip over de rivier de Ob twee oude mannen. Hij hoort van hen over de geneeskrachtige werking van de zoemende Siberische ceder. Zij vragen zijn medewerking om daarvan stukjes hout te oogsten, maar hij gaat er niet op in. Thuisgekomen in Novosibirsk wordt hij ziek en heeft hij tijd om te lezen over de geneeskrachtige werking van de ceder, die in de volksgeneeskunde en bij de Keltische druïden bekend was en in de bijbel wordt genoemd (Leviticus 14:4). Hij raakt erdoor geïntrigeerd en wil een handel opzetten in pijnboompittenolie die eveneens geneeskrachtig zou zijn.  

Een jaar later keert hij terug naar de plek van de ontmoeting met de beide mannen en ontmoet hij hun kleindochter Anastasia. Hij vraagt naar de twee mannen en zij stelt voor naar haar familie te gaan, 25 km verder lopen. Zij kan hem ook de ceder laten zien. Haar voorouders hebben al generaties in de cederbossen gewoond. Onderweg nemen ze een rustpauze, waarin zij zich ontdoet van haar jas, lange rok en hoofddoek en in de zon gaat liggen. “Wat overbleef was een kort zomerjurkje. Ik was verbijsterd wat ik zag... Voor mij stond een jonge vrouw met lang goudblond haar en een perfect figuur. Ze was onwaarschijnlijk mooi... Later zou blijken dat ze behalve mooi ook buitengewoon intelligent was. Alles aan deze taigavrouw was aantrekkelijk en verleidelijk... Ze leek het niet koud te hebben.”

Hij ging wat eten, terwijl zij in het gras ging liggen. Toen hij klaar was met eten vroeg hij: “Ben je niet bang helemaal alleen in de taiga?”

“Er is hier niets om bang voor te zijn.”

“En hoe verdedig je je als je hier twee of drie mannen tegenkomt?”

Hij pakte haar bij haar schouders en trok haar tegen zich aan. Terwijl zij zei: “zo gaat dat niet, bedaar“, verloor hij zijn bewustzijn en werd door een ongelofelijke angst overvallen. “Toen ik bijkwam, zat ze op haar knieën naast me, met één hand op mijn borst... ’Wat is er gebeurd?’ vroeg ik. "Dat is de reactie van de Harmonie op jouw houding ten opzichte van mij, op jouw verlangen. Later zal het allemaal wel duidelijk worden voor je.” 

“Waarom heb je bijna al je kleren uitgetrokken…” Ze zei dat kleren oncomfortabel voor haar waren. Ze had geen bijbedoelingen. (p28,29) "Ik vroeg me af of het wel zin had, om verder te gaan met die halfwilde filosofe, maar zei: ‘oké, laten we gaan.” 

Anastasia liep al pratend blootsvoets verder in haar zomerjurkje. “Af en toe maakte ze... opeens een pirouette.” Onderweg at ze af en toe besjes en plantjes. Na vele kilometers kwamen ze bij een open plek tussen de ceders.

“Dit is mijn  huis, Vladimir. Hier heb ik alles wat ik nodig heb.” Megre werd ongerust en had dorst. Zij stelde hem gerust en leidde hem naar een meertje. “Ben je gek. Ik kan toch geen water drinken uit een of andere bospoel.” 

“Dit is schoon, levend water... Dit water kun je drinken als moedermelk.” 

De Siberische taiga. https://facts.net/taiga-biomes-facts/ 

Leven in het bos

“De daaropvolgende dagen kon ik de levenswijze van deze vreemde jonge vrouw in de afgelegen, onherbergzame taiga gadeslaan en begon ik er iets meer van te snappen. Tegelijkertijd riep het vragen op over onze huidige manier van leven... Helpt onze manier van opvoeden eigenlijk wel bij het verwerven van bewustzijn over de essentie van het leven en de bestemming van ieder individu? We beschikken over een complex opvoedingssysteem... Waarom hebben... grondleggers van verschillende religieuze stromingen... zich enige tijd teruggetrokken uit de samenleving? Ze leefden als heremiet.”

Dit gold voor Mozes, Boeddha, andere Indiase wijzen en ook Russische wijzen. “Wie of wat wees hen de weg... één ding staat vast: mensen zoals Anastasia, die in afzondering wonen, in het bos, bezien wat er om ons heen gebeurt vanuit een andere invalshoek. Sommige ideeën staan lijnrecht tegenover wat wij de ‘algemeen aanvaarde denkwijze’ noemen.” (p30-35)
Anastasia leeft in harmonie met de natuur, die niet toelaat dat haar iets overkomt. Als ze knipt met haar vingers brengt een eekhoorn haar een gepelde pijnboompit. Kleding heeft ze amper nodig. Megre slaapt de eerste nacht in een berenhol tegen een warme vacht, die later tot zijn grote schrik een berin blijkt te zijn! “Ze is heel gehoorzaam en vindt het heerlijk om opdrachten voor mij uit te voeren.” Wilde dieren gedragen zich bij haar als huisdieren. Ze legt geen wintervoorraad aan. Dat doen eekhoorns voor haar. Zo valt Megre van de ene verbazing in de andere.

 

Ongewone vermogens

“Het meest ongewone en mysterieuze vond ik haar vermogen om op grote afstand mensen en gebeurtenissen te ‘zien’... met behulp van een onzichtbare straal.” (p41) met die straal kon ze informatie en energie ontvangen en doorgeven en mensen genezen. ”De kracht van de straal hangt af van de kracht van zuivere gevoelens... Zij bouwen de energie van de straal op.” Zuivere bedoelingen zijn daarbij essentieel. (p44,45) Met haar straal modelleert ze de toekomst en helpt ze andere mensen op afstand.

“God is een interplanetair Verstand of Intellect.” (p45) Met andere woorden: een “Grote  Universele Intelligentie” die aanwezig is in het universum in een onstoffelijke wereld, en ook in ieder mens aanwezig is. Maar “de mensheid is de vaardigheid om deze wijsheid waar te nemen kwijtgeraakt”. (Boek 2, p175).

De toekomstvisie van Anastasia is dat “men zal inzien dat de technologische ontwikkeling tot de ondergang leidt en men zich tot de Oorspronkelijke Bron, de Oerbron [zal] wenden.” Ze is niet onder de indruk van onze technische verworvenheden. Televisie noemt ze “een apparaat waarmee de mens met zijn bijna volledig afgestorven verbeeldingskracht bedroevende informatie voorgeschoteld krijgt.” (p46) 

Megre stelt Anastasia voor een TV-programma op te nemen. Vervolgens geeft ze een demonstratie acrobatiek met allerlei salto’s en zingt ze de lievelingsliedjes van Megre, die met stomheid geslagen is over haar vertolking. Hoe kende zij die liedjes? Daarna zong ze eigen liederen zonder woorden, klapte in haar handen en floot, waarop een beer en een wolvin tevoorschijn kwamen. Toch zou “werk vinden op basis van haar talenten, hoe bijzonder die ook waren, moeilijk zijn... want Anastasia beschikte niet over een paspoort of diploma’s en stond niet ingeschreven in het bevolkingsregister.” 

Gelukzaligheid

Megre was beducht voor nogmaals een beer bij hem in bed en dacht: “als ze naast me ligt, kan ze in ieder geval geen streken uithalen... De geur van haar lichaam overtrof alle andere geuren... Maar het kwam niet in mij op om haar te verleiden, Na het bewuste voorval onderweg, na de angstaanval, had ik me geen enkele illusie meer gemaakt over seksuele of romantische gevoelens naar haar, ook niet als ik haar bloot zag. Ik lag daar te mijmeren over een zoon... Het zou fantastisch zijn als Anastasia mij een zoon zou schenken! Ze was kerngezond, in uitstekende conditie en ook nog mooi... Voor mijn geestesoog zag ik een zuigeling – mijn zoon – aan de borst bij Anastasia en ik legde onwillekeurig mijn hand op haar stevige, warme borst. Er liep meteen een rilling door mijn hele lichaam... Geen rilling van angst ditmaal, maar een ander, een uiterst aangenaam gevoel.”

“Ik wachtte ademloos af wat er verder zou gebeuren... Voelde hoe ze haar zachte hand op de mijne legde. Ze wees me dus niet af... Ik kon mijn ogen niet van haar afhouden. Haar grijsblauwe ogen keken mij teder aan. Ik kon me niet langer bedwingen... en kuste... haar halfgeopende lippen... Opnieuw een aangename rilling... geen angst. De gedachten aan een zoon lieten mij evenwel niet los. En toen Anastasia me teder omhelste... en zich aan mij overgaf, voelde ik een gelukzaligheid die met geen woord te beschrijven is... Nooit eerder had ik in mijn leven zo’n volslagen gevoel van gelukzaligheid, verrukking en bevrediging meegemaakt... Alles was anders. Ik voelde me alsof ik iets prachtigs tot stand had gebracht... alsof er iets onbevattelijks was gebeurd... dat wonderschoon en vredig was... Waarom had ik nooit eerder iets dergelijks ervaren, ook niet iets dat er maar in de verste verte op leek, hoewel ik toch genoeg verschillende vrouwen had gekend, ook mooie vrouwen van wie ik had gehouden.” (p53-54)

Anastasia danste in de morgenmist in de stralen van de opkomende zon, “een betoverend gezicht... Hoe komt het dat ik me zo voel?… Alleen een man en een vrouw die wensen samen een kind te krijgen, ervaren zoiets... alleen de mens die streeft naar schepping niet naar de bevrediging van zijn seksuele behoeften... Ik dacht erover na. De nachtelijke ervaring met Anastasia kon inderdaad niet onder de noemer ‘seks’ gerangschikt worden. Maar wat was het dan wel?” En waarom nooit eerder zo’n gevoel?

“Weet je, Vladimir, de duistere krachten doen er alles aan om in de mensen de primitieve lichamelijke driften te stimuleren, zodat ze gezegende genadetoestand, dit geschenk van God, niet kunnen ervaren.” Door louter seks vinden mensen niet de “verloren genade en gelukzaligheid” die mensen zoeken. (p55,56)

“Welke mens wil er nu geboren worden slechts als resultaat van een seksueel pleziertje? Iedereen zou geboren willen worden als resultaat van een overweldigende impuls van liefde en van het scheppende.” Door het bezitten van het ene lichaam na het andere "raakt de echte gelukzaligheid van een echte verbintenis steeds verder van hen verwijderd”. Anastasia wijst nogmaals op het belang van “wederzijds streven naar het scheppende, oprechtheid en zuiverheid van bedoelingen.” Zij verwijst naar Krishna, Rama, Boeddha, Jezus en Mohammed. (p57,58) Haar uitlatingen komen overeen met traditionele christelijke en Indiase visies.

 

Discussie over seks

Het louter stimuleren van lichamelijke lusten remt de ontwikkeling van spiritualiteit. “Dit veroorzaakt veel problemen en veel leed.” Vooral bij vrouwen is de zuiverheid van de gevoelens belangrijk, “daardoor zullen uiteindelijk ook de mannen veranderen”. Als zij “de man niet probeert te verleiden met behulp van de lichamelijke aantrekkingskracht, oftewel met de ogenschijnlijke schoonheid van een leeg omhulsel.” (p58,59)

Volgens Megre blijven mannen echter opgewonden raken van mooie benen en borsten. Waarop Anastasia zegt: “van nu af aan zal die gewone, schadelijke seks je niet meer interesseren... Als mensen een verhouding beginnen enkel op basis van seksuele aantrekking, zullen ze nooit echte vervulling vinden... Een man en een vrouw die zich verenigen op alle niveaus van het bestaan in een explosie van liefde en licht, strevend naar schepping, ervaren een geweldige bevrediging... Het is niet te vergelijken met de kortstondige bevrediging van louter lichamelijke liefde.” (p59) Is dit gevoel eenmaal ervaren, dan zal het lange tijd blijven en gelukkig maken op alle niveaus. Het drong niet tot Megre door: "Je hebt me het belangrijkste genoegen in mijn leven ontnomen!”

“Dat genoegen is een illusie, Vladimir. Ik heb je geholpen van een schadelijke en zondige neiging los te komen.” (p60)

Megre wil volharden in zijn gewoonten wat betreft seks, roken en drinken, maar volgens Anastasia kan hij niet meer de oude worden na het nachtelijke gebeuren, waarop hij in woede ontsteekt en haar beticht van het spelen van gemene spelletjes met hem. “Ik heb geen gemeen spelletje met je gespeeld... Jij wilde toch graag een zoon?” Geen vrouw in zijn leven had hem die gegeven en zij kon dat wel en wilde zelf ook graag een kind. “Jij hebt gekregen wat je al zolang gewenst hebt... waar ben je bang voor?” (p61,62) 

Anastasia beseft dat zij hem teveel heeft verteld, meer dan hij aankan en probeert hem te kalmeren. Zijn angst maakt plaats voor de gedachte aan een zoon. Hij vraagt zich af hoe moeder en kind de winter door zullen komen. “De natuur zal het kind verzorgen,” zegt zij. 

De taiga in de winter. https://sciencing.com/plants-animals-taiga-biome-7192476.htm 

Volkstuinen en kinderopvoeding

Anastasia sprak steeds met passie over het opvoeden van kinderen en volkstuinen. Direct contact met planten is volgens haar heel belangrijk. “Monsterlijke machines” ziet ze als schadelijk. Planten reageren op mensen en kunnen mensen genezen. “Elk zaadje... bevat een enorme hoeveelheid kosmische informatie.” (p69). Dit kan ook informatie van mensen opnemen, op hen afstemmen en een plant kan zo genezen. Dit wordt bevorderd door een bepaalde wijze van handmatig zaaien en verzorgen van de planten.
Van belang is ook het houden van bijen via natuurlijke bijennesten en korven met minimale menselijke tussenkomst om de zelfwerkzaamheid van de bijen niet te verstoren. Ze steken alleen mensen met agressie en irritatie, waarvan de straling hen stoort.

Contact met de natuur is heel belangrijk voor kinderen. Dit wordt bevorderd door een eigen stukje grond waarmee ze kunnen doen wat ze willen en vooral niet wat ze niet willen. Bij een pasgeboren kind “neemt de nog ongeopende kruin een enorme stroom van informatie uit de kosmos op.” (p84) Een kunstmatige omgeving en piepend en rammelend speeltuig kunnen het contact met de natuur belemmeren en verwarrend werken, evenals het opgroeien in een kunstmatige technocratische wereld waarvan de natuur slechts een aanhangsel lijkt.

Een kind dat in een natuurlijke wereld is opgegroeid, voelt en vat intuïtief “het wezen van het universum” en de zin van het leven. Wetenschappen brengen kennis naar buiten die al in de natuur aanwezig is.

Anastasia groeide op bij haar grootvader en overgrootvader en had haar eigen ouders nauwelijks gekend, die waren omgekomen door een incident met de energie van een bijzonder krachtige zoemende ceder. Deze energie was waarneembaar als gezoem, zoals bij een hoogspanningskabel, maar kon zich ook vormen in een stralingsbundel die de hersenen konden beschadigen, zoals bij haar ouders was gebeurd. 

 

https://www.utrecht.nl/wonen-en-leven/parken-en-groen/volkstuinen-en-stadslandbouw

Geld en trots

Anastasia voorziet dat Megre boeken gaat schrijven, succes krijgt en veel geld op zijn rekening. Om hem anders met geld te leren omgaan, bedenkt Anastasia de volgende voorwaarden om geld van de bank te halen. Eerst drie dagen voor de geldopname geen alcohol gebruiken en vervolgens negen keer een knieval maken voor de manager van de bank. Megre ontstak in woede over de waanzin van deze voorwaarden en vindt dat ze knettergek is. Hij vindt het volkomen belachelijk en bezwaarlijk voor hemzelf èn voor de banken.

Anastasia houdt voet bij stuk en zegt dat banken die eerlijk willen werken, ermee zullen instemmen. Ze noemt trots een doodzonde, waarvan duistere krachten gebruik maken. “Geld is daarbij één van hun belangrijkste instrumenten. Zij hebben het geld uitgevonden... Daarmee kunnen ze de mens afleiden van zijn werkelijke bestemming.” Met de genoemde voorwaarden wil zij zijn trots doorbreken en hem “behoeden voor het dodelijke effect ervan”. De duistere krachten worden zo doorbroken. “Daarom werden ze zo kwaad. Ze hebben die woede op jou overgebracht... Het was je trots die je volledig van de wijs bracht... Ik dacht: het is ongelooflijk, maar in die bizarre procedure van de kniebuigingen weet ze zoveel betekenis te leggen, dat je bijna zou geloven dat het ergens op slaat.” (p118)

Megre komt weer tot rust met zijn hoofd op haar borst, nadat hij haar woorden niet meer kon verwerken. “En er gebeurde een wonder. Ik voelde een buitengewoon geborgen en aangenaam gevoel; alsof ik omringd was door de liefde... alsof mijn moeder daar was. een heerlijk gevoel van zachtheid en vitaliteit... Mijn ziel liep over van pure vreugde.” Een hemels gevoel. Het leek op het aardse paradijs. (p121) 

Het aardse paradijs met de zondeval van Adam en Eva, Peter Paul Rubens 

Wie voedt onze zoon op?

Op weg naar de boot voor hij vertrok, vroeg Megre naar de opvoeding van zijn kind. Anastasia vindt hem nog niet klaar om een kind op te voeden en meent dat hij daar beter niet bij kan zijn. Waarop hij weer  verontwaardigd wordt. “Wat heb jij persoonlijk in je leven gedaan dat voor hem werkelijk van belang is?” (p125) Megre trilde van woede. “wanhoop. teleurstelling, verwarring en gekrenkte trots, van alles wervelde door me heen.”

Toen ging hem een licht op: ze wilde een kind en kon niemand anders vinden.

Zijn droom van een zoon aan wie hij zijn bedrijf kon overdragen was aan diggelen. Hij zag zijn zoontje hulpeloos en vaderloos rondkruipen door de onherbergzame taiga. Razend ramde hij een stok tegen een boom. Maar toen hij haar weer aankeek, zakte zijn woede weer en keerde zijn zelfbeheersing terug, terwijl Anastasia met opgeheven arm voor hem stond “alsof ze een orkaan probeerde te keren”. Ze keek hem vriendelijk en teder aan, haar lichaam trilde. (p126)

Het drong tot hem door dat hij niets aan haar vreemde ideeën en manier van leven kon veranderen, ook al werd ze moeder van zijn kind. “In elk geval is ze lichamelijk sterk. Ze is ook vriendelijk en ze kent de natuur en de dierenwereld door en door. En ze is intelligent, hoe eigenaardig haar ideeën ook mogen zijn. Ze weet ook veel van de opvoeding van kinderen. Daar heeft ze het immers zo graag over. Iemand als zij zal zeker goed voor ons kind zorgen. Ze is zelfs tegen de kou en sneeuwstormen opgewassen. Die deren haar niet. Dus die opvoeding is kinderspel voor haar. Ik moet me gewoon bij de situatie neerleggen. Ik zal hem ’s zomers komen opzoeken, alsof ik naar mijn zomerhuis ga... ‘Vergeef me, Anastasia, ik was alweer de kluts kwijt.’”

“Maak jezelf geen verwijten en wees niet verdrietig. Je maakt je immers zorgen over je zoon... Je zei het omdat je geen idee had van mijn liefde, mijn geliefde.” (p127) 

Taiga in de winter. https://openart.ai/discovery/sd-1008200187166085171 

Eerdere ontmoeting

Anastasia gaf Megre te kennen dat hij haar al een jaar eerder had ontmoet, toen hij ’s avonds een feest gaf op zijn boot. Zij nam daaraan niet deel maar kreeg wel een rondleiding. Hij herkende haar niet omdat zij toen vermomd was in de ouderwetse kleren en hoofddoek van haar moeder. Hij liet haar zijn favoriete liedjes horen, die ze in zich opnam en een jaar later voor hem zong. Hij vond haar een merkwaardige vrouw en voelde zich lichter en blijer na de ontmoeting.

Megre ging daarna naar de bar en danste met een meisje uit het dorp waar hij had aangemeerd. Het meisje raakte betoverd door zijn imponeergedrag. Toen het schip wegvoer, riep ze vanaf de oever wanhopig: “Vladimir, ik hou van jou.” Meermalen en bijgestaan door haar vriendinnen. Ook Anastasia riep mee in koor en wilde het meisje helpen. Ze heeft haar daarna van de drank af geholpen, zodat ze nu getrouwd is.

Maar Anastasia kan niet zomaar iets zeggen zonder het te menen. Ze kan niet liegen. “En haar liefde is deel geworden van mijn liefde... Nu weet ik hoe krachtig dat gevoel kan zijn en dat het niet altijd door het verstand beheerst kan worden... Ik had naar die gevoelens uitgekeken, ze waren gewenst... aangenaam, maar ik zou graag willen dat ze wederzijds waren... Maar ik besef... dat je mij niet als een gewoon mens kunt beschouwen, en dat je zelfs af en toe bang voor me zult zijn. Het zij zo... Ik heb me gehaast in een poging om je alles zo snel mogelijk uit te leggen.” (p136) 

Engelse editieHet boek

Na de ontmoeting met Megre droomde Anastasia dat hij een boek zou schrijven, waardoor mensen meer van de aarde gingen houden en nieuwe onderwijsmethoden uitwerken. Geleerden bevestigden de inzichten van Anastasia. Megre zou rijk worden

en brede bekendheid krijgen. Toen hij haar dit hoorde zeggen, dacht hij dat ze gek was en misschien uit een inrichting was ontsnapt. Het plan leek hem onuitvoerbaar. Maar zij was ervan overtuigd dat het zou gebeuren, zij het na veel tegenwerking van negatieve krachten, die hem zelfs tot zelfmoord zouden drijven in een hopeloze situatie. Ze zullen hem ook tot inzicht brengen als enige manier, omdat hij zich niet laat overreden.

Megre maakt haar weer uit voor een heks die hem heeft gehypnotiseerd en hem niets heeft te bieden. Waarop zij zegt: “ik geef je een druppel hemelse tederheid... en je zult een helderziend genie worden. Ik ben je voorbeeld.” (p142) Vervolgens vertelt zij hem tot in detail over zijn ziekenhuisopname, waarbij zij hem ook op afstand probeerde te helpen. Hij werd genezen door injecties van pijnboompittenolie, maar ging daarna door met roken, drinken en ongezond eten en nam zich niet in acht. Haar heldere herinneringen brengen hem in verwarring.

Ze reageert met tranen in de ogen op zijn onbegrip en zegt op haar beurt dat zij niet begrijpt hoe en waarom mensen de aarde vernielen. Ze waarschuwt voor apparaten en computers die het menselijk brein gaan vervangen, dat niet te evenaren is als het getraind wordt. Ze wijst vooral op het belang van liefde en laat hem voelen wat er gebeurt als zij zich op hem concentreert: “een heerlijke warmte” in golven van gevoel. (p147,148) Als zij geconcentreerd aan iets of iemand denker of droomt, dan komt dat uit, zegt zij.

Terugkomend op het boek dat Megre gaat schrijven, zegt zij dat hij zich zal laten leiden door zijn gevoelens. Hij dient niets te verbergen. “Onttrek je aan elk gevoel van  schaamte, wees niet bang om belachelijk gevonden te worden en geef je trots op... Via jou wil ik me voor alle mensen openen... Duistere krachten... zullen zich verzetten... Ik weet dat je mij nog niet kunt geloven: allerlei gedragsnormen en criteria die je zijn ingeprent... beletten dat... De mate van ontwikkeling van het bewustzijn en de wilskracht. De zuiverheid van de intenties, gevoelens en gewaarwordingen van de meerderheid van de mensen...” (p150)

Het boek zal “een vertaling van de combinaties en symbolen van de kosmische Oneindigheid en Eeuwigheid” bevatten. “Schrijf over alles wat je gezien hebt en verzwijg niets: noch het slechte, noch het goede, noch het intieme... Het boek zal bij veel mensen gevoelens en gewaarwordingen oproepen... Als een mens lichte gevoelens ervaart, dan hebben deze een heilzame uitwerking op alle organen [...en] zijn het meest effectieve middel tegen alle ziekten.” (p153,154)

Ze vertelt ook dat Megre hulp zal krijgen van anderen die meehelpen met de verwerkelijking van haar droom. "Jullie zullen jezelf over het tijdvak... van de duistere krachten heen tillen. En jullie zullen andere mensen helpen hetzelfde te doen.” Megre zal rijk en beroemd worden, maar niet arrogant en gierig zijn. Hij zal alert zijn op “duistere verlokkingen”. Hij noemt het echter fantasie, het klonk hem ‘té onwerkelijk in de oren”. 

Toen hij het boek had geschreven bevestigden twee geleerden “de nauwe verbintenis tussen de mens en de kosmos”. Ze konden de stralen die van ieder mens uitgaan meten. (p156,157) De voorzitter van de vereniging van natuurgenezers uitte zijn grote respect voor Anastasia en haar geneeskracht. Diverse serieuze tijdschriften gaven aandacht aan het boek. 

https://the-future-group.com/8-tips-om-een-betere-ondernemer-te-worden/

Ondernemerschap kent veel stress 

Ondernemers

Megre vroeg haar ook over ondernemers. Zij had medelijden met hen, omdat ze vaak ongelukkig en gespannen zijn en het moeilijk hebben, omhuld zijn door zorgen en omringd zijn door afgunstige mensen. “Geen tijd om blij te zijn.” (p162) Bewonderende blikken zijn blikken van afgunst. Vrouwen houden van hun bezittingen. En als ze niet uitkijken, roken en drinken ze teveel of worden ze beroofd. Zij wijst hem op beelden van ondernemers waaruit dit blijkt. Hij vraagt haar degenen die er het ellendigst aan toe zijn te helpen. Met heel veel moeite lukt dat haar, omdat ze serieus genomen wil worden en behalve woorden ook daden wil laten zien. 

Toen ze weer was hersteld van de vermoeiende interventie, was het tijd om met de motorboot te vertrekken naar zijn schip. Anastasia rende achter de boot aan. Megre gaf vol gas, maar zij haalde hem langzaam in, sprong op een overhangende rots en schreeuwde uit alle macht: “Vla-ak voor je... boomstammen”. Megre kon nog net het stuur omgooien en fluisterde “Dank je wel. Anastasia!”

Een gehuurd schip van Megre https://www.shipspotting.com/photos/1486014 

In het schip

Bij het afgemeerde schip gekomen, kon hij de bemanning geen instructies geven, kocht populair-wetenschappelijke literatuur over paranormale vermogens e.d. in de boekhandel in Surgut, de stad waar de boot lag en sloot zich op in zijn hut. Wat er gebeurd was, hield hem intens bezig, “haar ongebruikelijke manier van leven... voorbij de grenzen van het gewone bevattingsvermogen... Hoe merkwaardig haar opvattingen over liefde zijn: een verbond van ondernemers oprichten om hen te helpen; een boek schrijven met al haar adviezen... de mensen over het tijdvak van de duistere krachten heen tillen. En zij gelooft daarin!... Ik had medelijden met Anastasia” (p170) Waarom had ze liefde voor hem opgevat?

“Terwijl al die herinneringen langskwamen en ik haar beeld voor me zag, besefte ik dat ik niet anders kòn dan mijn aandeel leveren in de verwezenlijking van haar droom. Ik moest het in elk geval proberen. Anders zou ik... het gevoel hebben dat ik verraad had gepleegd.” Hij gaf orders naar Novosibirsk te varen en het schip daar uit te laden, probeerde zijn vrouw het gebeurde uit te leggen en “ging naar Moskou om de droom van Anastasia te verwezenlijken.” (p171)

 

Commentaar

Anastasia is een merkwaardig atypisch boek. In hoeverre is het fictie, filosofie, ecologie, een autobiografie of ‘morele herbewapening’ of allemaal tegelijk? De Russische romans van Tolstoj en Dostojevski hebben ook een filosofische strekking, maar zijn van een ander literair niveau. Megre debuteert met dit boek.

Twee nabije familieleden informeerden me vorig jaar al over de serie, een ecoloog en docent aan de universiteit van Wageningen en een huismoeder. De eerste lezing riep gemengde gevoelens op. De tweede lezing meer instemmende gevoelens van herkenning. Maar het blijft een merkwaardig boek, dat naar verwachting meer duidelijkheid zal krijgen in het kader van de hele serie.

Megre presenteert Anastasia op basis van zijn ontmoetingen met haar. Maar is dit geen fictie en bedoeld om zijn relaas meer waarachtigheid te geven? Hij biedt geen foto’s of andere gegevens die de authenticiteit van Anastasia aantonen. Het gaat echter om zijn boodschap, of die nu van hem of van Anastasia komt. Die boodschap staat in dit eerste boek in de grondverf. Kernthema’s zijn liefde en seksualiteit, kinderopvoeding, volkstuinen en verbondenheid met de natuur. 

De "traditionele familiewaarden" die op de website worden genoemd, komen in het eerste boek nog niet uit de verf. Anastasia gaat haar kind van een overspelige oudere man alleen opvoeden als ongehuwde moeder. Ze wilde net als Megre een kind. Het kind wordt in de tweede nacht van zijn bezoek aan haar reeds verwekt. Dit is niet conform traditionele familiewaarden, hoewel haar uitlatingen over seksualiteit soms in de buurt komen van die van kerkvader Augustinus en kerkelijke opvattingen van vroeger die de naoorlogse geboortegolf niet meer heeft meegekregen tijdens de culturele en seksuele revolutie van de jaren zestig. 

Een ander conservatief thema is de bijzondere rol van Rusland bij het herstel van spirituele en natuurlijke waarden, dat doet denken aan de visie van slavofiele schrijvers, die echter aanknopen bij de christelijke traditie, terwijl de visie van Anastasia meer universeel is en naar alle wereldreligies verwijst. Vooralsnog is Rusland echter verwikkeld in een oorlog tegen Oekraïne, die het tegendeel laat zien van herstel van waarden. Anastasia en Megre laten Rusland zien van een andere kant.

Megre beschrijft hoeveel moeite hij heeft met de visie van Anastasia en verwoordt zo mogelijke bezwaren van lezers. Hij kan haar niet volgen en ontsteekt herhaaldelijk in woede als zij hem probeert te overtuigen. Soms lijkt hij wel manisch-depressief. Het ene moment diep geroerd en in hemelse vervoering, maar daarna weer vol onbegrip en verwarring en vertwijfeling. Tegelijk geeft hij voortdurend blijk van nuchterheid en doet hij zijn best haar te volgen, waardoor hij de lezer als het ware meeneemt. 

Het boek sluit aan bij fantasieën van mannen die dromen van een avontuurlijke tocht door de wildernis maken en daarbij een mooie jonge vrouw ontmoeten met bijzondere gaven, die niet bedorven is door de moderne maatschappij. Een soort ideale vrouw, in dit boek een geëmancipeerde vrouw, die er eigenzinnige ideeën op nahoudt en zorgt voor spanning en discussie. Ze zet behalve de hoofdpersoon ook de lezer aan het denken en haalt hem of haar uit de comfortzone.

   

Vergelijkbare boeken?

Het boek is moeilijk vergelijkbaar. Toch roept het verre herinneringen op aan andere boeken. Allereerst De barre vlucht (1956) van Slavomir Rawicz, een waargebeurd verhaal dat leest als een jongensboek [ooit als Sinterklaascadeau gekregen]. Enkele mannen vluchten uit een kamp in Siberië. Er voegt zich een vrouw bij hen, die een zekere bescherming krijgt van de oudste vluchteling, een goedmoedige man van in de vijftig. Na veel ontberingen vinden ze de vrijheid.

Vlucht uit de taiga (1988) van Joh. G. Veenhof heeft eenzelfde thema. Een voortvluchtige ingenieur bereikt een Siberisch dorp dat onaangeroerd is door de moderniteit en het communisme. Hij wordt verliefd op een meisje van de taiga en vlucht met haar op een avontuurlijke tocht de vrijheid tegemoet. Het grote verschil is dat dit avontuurlijke jeugdboeken zijn, terwijl het bij de boeken van Megra gaat om de boodschap van Anastasia.

In spiritueel opzicht is er enige overeenstemming met De meesters van het Verre Oosten (1924) van Baird T. Spalding (1872-1953). Maar dit boek komt ondanks kernen van waarheid over als fictie, anders dan de Autobiografie van een yogi (1946) van Paramahansa Yogananda (1893-1952). Vergelijkbaar is ook Een jaar bij de yogi’s van India en Tibet (1964) van Lily Eversdijk-Smulders (1903-1994). Eén van de yogi’s, Swami Chitananada van de Divine Life Society in Rishikesh heb ik in 1984 in India ontmoet en zijn groeten aan de destijds al bejaarde schrijfster overgebracht. Deze boeken over India ademen een andere spirituele sfeer en zijn minder eigentijds en ecologisch gericht op de natuur dan de Anastasia-serie.

In de Himalayas bracht ik ook een bezoek aan de Indiase milieuactivist Sunderlal Bahuguna en adept van Mahatma Gandhi. Van hem kreeg ik een boek van Sarala Devi, alias Sarla Behn (Catherine Mary Heilemann, 1901-1982), Revive Our Dying Planet: An Ecological, Socio-Economical and Cultural Appeal (1982). Een studie met een visionair wetenschappelijk karakter, een boodschap die parallellen heeft met die van Anastasia. Het begint met ‘Modern Man divorces from Nature’, gaat uitvoerig in op ontbossing, pesticiden, industriële vervuiling van land, water en voedsel en gevolgen voor de gezondheid, het verlies van biodiversiteit en het belang van spiritualiteit, die evenals bij Megre ook op de natuur en de familie is gericht.

Het boek gaat onder meer in op het consumentisme en de The American Way of Life, nieuwe waarden, spiritualiteit en geweldloosheid, tekortkomingen van het marxisme, “The Error of Modern Banking”, “Peasant Organization and Ecology”, preventieve en curatieve verantwoordelijkheden, plichten en samenwerking van  wetenschappers, burgers en overheden, zonne-energie (voordat er zonnepanelen waren). Het is een mondiale studie met een focus op India.

Het Russische begin van de autobiografie A Long Journey (1963) van de Russisch-Amerikaanse socioloog Pitirim Sorokin (1889-1968) toont ook parallellen. Sorokin is een telg uit het Komi-volk in Noord Rusland. Er waren sjamanen onder zijn voorouders. Hij verloor zijn moeder op zeer jonge leeftijd. Zijn eerste herinnering is het doodsbed van zijn moeder. Na een botsing met zijn vader, een iconenschilder, die aan de drank raakt na het verlies van zijn vrouw, trekt hij met zijn oudere broer door Noord Rusland en gaat pas later naar school.

Daarna wordt hij sociaal-democratisch revolutionair en voortvluchtig anticommunistisch contra-revolutionair en een van de eerste Russische sciologen. Hij wordt opgepakt en ter dood veroordeeld, krijgt gratie van Lenin en moet het land verlaten. In de VS wordt hij een vooraanstaand socioloog aan de Harvard Universiteit. Zijn vele boeken hebben raakvlakken met de visie van Anastasia en Megre, maar zijn meer sociologisch dan ecologisch georiënteerd. Overeenstemming geldt vooral voor zijn laatste boek The Ways and the Power of Love: Types, Factors and Techniques of Moral Transformation (1954). Hij verbindt moreel en empathisch gedrag met bewustwording van het hogere bewustzijn van “the supraconscious”, spirituele met sociale ontwikkeling aan de hand van diverse, vooral christelijke methoden, maar ook uit andere, met name oosterse tradities. 

  

In India zijn verschillende vrouwelijke spirituele leraren, vroeger ook in Europa, bijv. Hidergard von Bingen en Teresa van Avila. Het meest bekend zijn Ananda May Ma (1896-1982), Amma (Mata Amritananda Mayee, 1953) en Mother Meera (1960). Zij leiden een ingetogen leven, niet als kluizenares, maar op een ‘ashram’, een spirituele gemeenschap of soort klooster, en kregen geen kind, zoals Anastasia. De man van Ananda May Ma kreeg een ervaring die leek op die van Megre toen hij haar fysiek probeerde te benaderen, namelijk een soort elektrische schok, waardoor hij “de gedachten aan een fysieke relatie voorlopig uit zijn hoofd liet”. Ze was toen nog jong. (A. Lipsi, Life and Teachings of Ananada Mayi Ma, p6)

De boodschap van deze vrouwe is meer spiritueel dan ecologisch. Vimala Thakar (1921-2009) combineerde spiritualiteit met sociaal activisme zoals Mahatma Gandhi. Vimala, Amma en Moeder Meera hebben geregeld ons land bezocht. Van en over hen zijn diverse boeken verschenen, die raakvlakken hebben met de visie van Anastasia en Megre.

De Anastasia-serie lijkt op een eigentijds heiligenleven vol wonderverhalen en toekomstdromen met Ansatasia als inspiratiebron, die put uit de Oorspronkelijke Bron, de Oerbron van de intelligentie van het universum. Misstanden in het heidense heden kunnen worden rechtgezet door een meer natuurlijk leven, dat meer bewust is afgestemd op wetmatigheden in de natuur en de creatieve intelligentie van het universum, waar ieder mens aan deelheeft. 

https://gnostiek.wordpress.com/2011/10/08/keuzes-maken/ 

Natuurvolken

Een open vraag is in hoeverre de visie van Anastasia aansluit bij het Siberische sjamanisme, waarover antropoloog en religiewetenschapper Mircea Eliade schrijft in Shamanism: Ancient Techniques of Extasy. Bij haar ligt de nadruk niet op dergelijke technieken maar op verbinding met de natuur en met onszelf, onze menselijke vermogens. Over zgn. naruurvolken, vroeger primitieve volken genoemd, schrijft Megre: “ook bij ver van de bewoonde wereld levende stammen ontbreekt vaak een dusdanig nauw contact met de natuur  Zij krijgen geen hulp in de mate waarin dat bij Anastasia het geval is. Dat komt volgens Anastasia doordat het streven van deze mensen - hun gedachten en intenties – niet zuiver genoeg is. De natuur en de dierenwerekld kunnen dat heel goed voelen.” (p40)

Op negenjarige leeftijd kreeg ik van mijn ouders een atlas als sinterklaascadeau. Voordien keek ik vaak in de atlas van mijn vader dat aanvankelijk zijn enige boek was naast zijn kerkboek, tot hij lid werd van een boekenclub. Mijn atlas had een ïllustraties van allerlei volken: Indianen,  Bosjesmannen, Pygmeeën en Hottentotten uit Afrika, Dravida’s uit India, Maori’s uit Nieuw Zeeland en Aino’s uit Japan, Kirgiezen, Samojeden en Toengoezen uit Siberië enzovoort. Het heeft ertoe bijgedragen dat ik volkenkunde, of wel culturele antropologie wilde gaan studeren, in de veronderstelling dat we van de natuurvolken konden leren onze verstoorde band met de natuur te herstellen. Maar dat viel tegen. 

Ook bij natuurvolken komen ziekte, gebrek, angst en ellende voor. Ook hun harmonie met de natuur laat vaak te wensen over. Volgens de Belgische arts en ontdekkingsreiziger dokter Paul Juliën in Kampvuren langs de evenaar en andere bronnen leven veel mensen daar in een angst voor geesten, kwade krachten, zwarte magie en tovenarij, die in onze onttoverde wereld onvoorstelbaar is. Ze worden er vaak ziek van of schrijven hun ziekten aan dergelijke krachten toe. Het romantische beeld van de ‘edele wilde’ van wie wij kunnen leren om in harmonie met de natuur te leven, maakte daardoor plaats voor een meer realistische antropologische visie. Zie ook de bespreking van Bantoefilosofie van Placied Tempels in nr. 141 en The Spell of the Sensuous van David Abram in dit nummer. De harmonie met de natuur die Anastasia beleeft is uitzonderlijk en blijkt geen gemeengoed bij natuurvolken.

Na dit eerste boek van Megre blijft nog veel onduidelijk. Reden om kennis te nemen van volgende boeken. Het eerste boek is een intrigerende introductie, die belangstelling wekt. Hij slaagt erin om op toegankelijke wijze avontuur, liefde en romantiek te verbinden met spiritualiteit en ecologie via zijn eigen belevenissen, die gevoelens opwekken bij de lezers, zoals Anastasia aangaf. Het boek stelt fundamentele levensthema’s aan de orde, die in onze westerse beschaving en ook elders onder druk en dreiging staan en vragen om de meer harmonische wijze van omgaan met de natuur, onszelf en anderen.